καταπράσσω
καταπράσσω, to accomplish, execute
Could not find καταπραξάμενον in Logeion dictionaries.
καταπραξάμενον aorist middle participle masculine accusative singular, aorist middle participle neuter accusative singular, aorist middle participle neuter nominative singular, aorist middle participle neuter vocative singular of καταπράσσω
καταπράσσω, Att. καταπράττω,
- accomplish, execute, τινί τι X. An. 7.7.46; τι τῶν ἐπειγόντων Plu. Per. 5; κ. ὥστε τι γίγνεσθαι X. HG 7.4.11.
- b construct, build, ἡρῷον IG 12(7).478.2 (Amorgos).
- 2 achieve, gain, ἀρχήν X. Cyr. 7.5.76:—Med., achieve for oneself, dub. in Id. An. 7.7.27, cf. Zos. 1.44; ὅπως καταπράξεται τὸν γάμον Men. 242; ἰδίαν ἀσφάλειαν D.H. 6.68:—Pass., τὰ καταπεπραγμένα X. Cyr. 7.5.35; τὴν ἡγεμονίαν -πραχθῆναι Id. Vect. 5.5.
κατα·πράσσω, att. -άττω, mener à terme, d’où :
1 exécuter, accomplir, acc. Xén. Mem. 2, 1, 8 ; An. 7, 7, 46 ; Isocr. 90c, etc. ||
2 parvenir à, obtenir, au pass. Xén. Vect. 5, 5 ; ou avec ὥστε et l’inf. Xén. Hell. 7, 4, 11 ||
Moy.
1 accomplir pour soi, d’où accomplir, en gén. Luc. D. deor. 20, 14 ||
2 obtenir pour soi, acc. Xén. An. 7, 7, 27 ; DH. 6, 68.
καταπράσσω, att. -πράττω, ausführen, vollbringen, durchsetzen ; κατέπραξας ἃ ἐβούλου Xen. An. 7.7.46, öfter ; mit ὥστε, οὐκ ἠδύναντο καταπρᾶξαι ὥστε τοὺς φυγάδας μένειν Hell. 7.4.11 ; pass., τὰ καταπεπραγμένα Cyr. 7.5.35 ; verrichten, Plut. Pericl. 5. – Auch med., sich verschaffen, erwerben, πῶς μέγα ἡγοῦ τότε καταπράξασθαι ἃ νῦν καταστρεψάμενος ἔχεις Xen. An. 7.7.27, ἰδίαν καταπραττόμενος ἀσφάλειαν Dion.Hal. 6.68.
καταπράσσω
Attic -ττω
fut. ξω
- 1to accomplish, execute, Xen.
- 2to achieve, gain, Xen.:—Mid. to achieve for oneself, Xen.:—Pass., τὰ καταπεπραγμένα Xen.