κατατυγχάνω
κατατυγχάνω, to hit one’s mark, to be successful
Could not find κατατυχὼν in Logeion dictionaries.
κατατυχὼν aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of κατατυγχάνω
κατατυγχάνω,
- hit oneʼs mark, reach the object of . ., [τῆς ἐλπίδος] Demad. 6, cf. Diocl. Fr. 138; τῆς στρατείας D.S. 13.3; τῆς σπουδῆς Ael. NA 3.25.
- 2 abs., to be lucky or successful, opp. ἐξαμαρτάνω, D. 18.178; τὴν θέσιν εὔχεσθαι δεῖ κατατυγχάνειν as to the situation of the city, one must hope to be successful, Arist. Pol. 1330a37.
- 3 c. dat., fall to the lot of, Procop. Arc. 4.
- 4 Pass., in abs. sense, τὸ κ. Euryph. ap. Stob. 4.39.27.
- II to be in office at the time, ὁ κ. ἀρτυτήρ Test.Epict. 4.37, cf. IG 12(3).249.36 (Anaphe).
κατα·τυγχάνω (f. κατατεύξομαι, ao. 2 κατέτυχον) parvenir à, obtenir, réussir, abs. p. opp. à ἐξαμαρτάνω, Dém. 288, 2 ; τινός, Démad. 179, 12 ; DS. 13, 3, etc. réussir en qqe ch. ; avec une prop. inf. Arstt. Pol. 7, 11, 1, obtenir que, etc. ||
➳ Inf. prés. pass. κατατυγχάνεσθαι, Eurypham. (Stob. Fl. 103, 27, vol. 4, p. 12, l. 1 Mein.).
κατατυγχάνω, (τυγχάνω), erlangen, erreichen, Glück haben, Ggstz von ἐξαμαρτάνω, Dem. 18.178 ; mit acc. c. inf., Arist. Pol. 7.11 ; – auch τινός, ἐὰν δὲ ταύτης (ἐλπίδος) κατατύχω Demad. 6 ; τῆς στρατείας DS. 13.3 ; M.Anton. 10.12.
κατατυγχάνω
fut. -τεύξομαι
- to hit oneʼs mark, to be successful, Dem.