καταφθορά

καταφθορά, ἡ,

• destruction, death, ruin, λεύσιμοι καταφθοραί E. Ion 1237 (lyr.); κ. τῶν ἀνδρῶν, τῆς Ἑλλάδος, Plb. 1.49.4, 11.5.1; χώρας Id. 4.67.1, cf. 1.48.9; τῶν ἰδίων OGI 339.5 (Sestos, ii B.C.), cf. UPZ 110.126 (ii B.C.).
• • • 2 metaph., confusion, perturbation, φρενῶν A. Ch. 211.

καταφθορά, ἡ, das Verderben, Vernichten, die Vernichtung, Zerstörung ; λεύσιμοι καταφθοραί, das Steinigen, Eur. Ion 1236 ; ἀνδρῶν, Ἑλλάδος, Pol. 1.49.4, 11.6.2, öfter. Uebertr., φρενῶν καταφθορά, Störung des Geistes, Verwirrung, Aesch. Ch. 209.

καταφθορά, ἡ, καταφθείρω

• • • 1destruction, death, Eur.
    • 2metaph. confusion, φρενῶν Aesch.