καταδιαιτάω
καταδιαιτάω, to decide as arbitrator against, give judgment against
Could not find κατεδιῄτα in Logeion dictionaries.
κατεδιῄτα imperfect active indicative 3rd singular of καταδιαιτάω
καταδῐαιτάω,
- decide as arbitrator against one, give judgement against, opp. ἀποδ-, ὁ διαιτητὴς οὐ κατεδιῄτα, ἀλλʼ ἀπιὼν ᾤχετο ἀποδιαιτήσας τούτου τὴν δίαιταν D. 49.19, cf. 21.84; οἷός τʼ ἦν πείθειν αὐτόν, ἣν κατεδεδιῃτήκει, ταύτην ἀποδεδιῃτημένην ἀποφαίνειν ib. 85; ἔρημον κ. τινὸς [δίκην] give judgement in default against one, Id. 21.92, cf. 40.17, Luc. Pr.Im. 15: metaph., condemn, c. gen., Alciphr. 1.31:—Med., καταδιαιτᾶσθαι δίαιτάν τινος to be the cause of an arbitration being given against one, Lys. 25.16.
κατα·διαιτάω-ῶ (f. -ήσω, ao. avec double augment κατεδιῄτησα, pf. καταδεδιῄτηκα, pl. q. pf. καταδεδιῃτήκειν ; pf. pass. καταδεδιῄτημαι), condamner par un jugement arbitral : δίκην, Dém. 542, 6, dans un procès ; ἐρήμην τινός, Dém. 1013, 21 ; Luc. Herm. 30, qqn par contumace ||
Moy. faire condamner par sentence arbitrale, obtenir un jugement arbitral, Lys. 172, 38 ; Dém. 1013, 23.
καταδιαιτάω, als Schiedsrichter, διαιτητής, gegen Einen erkennen ; κατεδιῄτησάν τινος, Isae. frg. 1.11 ; Dem. 27.51 u. öfter ; δίκην καταδεδιῃτήκει, im Ggstz von ἀποδιαιτάω, 21.85, wie ἐρήμην καταδιαιτήσας Luc. imag. 15. – Med., ἔφη με καταδιαιτήσασθαι τὴν δίκην αὑτοῦ Dem. 40.18, zu seinen Gunsten ein schiedsrichterliches Urteil fällen lassen ; οὐδὲ δίαιταν καταδιαιτησάμενος οὐδενός Lys. 25.16. – Das pass., καταδεδιῃτημένοι, Poll. 8.129.
καταδιαιτάω
fut. ήσω
perf. -δεδιῄτηκα
v. διαιτάω
- to decide as arbitrator against, give judgment against c. gen., Dem.: Pass. to be decided against one, Dem.