κελαδεινός

κελᾰδ-εινός, ή, όν,

• sounding, noisy, Ζέφυρος Il. 23.208; Ἄρτεμις 16.183 (παρὰ τὸν γιγνόμενον ἐν τοῖς κυνηγίοις κέλαδον Sch. ad loc.); and so κελαδεινή alone, Il. 21.511; of Dionysus, AP 9.524.11; αὐλῶνες h.Merc. 95; σῦριγξ Opp. H. 5.455: neut. pl. as Adv., ποταμοὶ κελαδεινὰ ῥέοντες A.R. 3.532:—Pi. has Aeol. form κελαδεννός, ἔπεα κ. high-sounding verses, P. 3.113; ὀμφά Pae. 5.46; κ. Χάριτες the loud-voiced Charites, P. 9.89; κ. ὕβρις noisy insult, I. 4(3).8.

κελαδεινός, Geräusch machend, lärmend, brausend ; Ζέφυρος Il. 23.208 ; von der Artemis, die auf der Jagd lärmt, dah. sie auch ohne weiteren Zusatz Κελαδεινή heißt, 21.511 ; auch Bacchus, Hymn. (IX.524.11); sp.D., σῦριγξ Opp. Hal. 5.455, ποταμοὺς κελαδεινὰ ῥέοντας Ap.Rh. 3.532. Vgl. κελαδεννός.

κελαδεινός

-ή

[κέλαδος.]

• • 1

    Epithet of a wind, blustering: ζέφυρον Il. 23.208.

  • 2

    (She) in whose train din follows.

    Epithet or a name of the huntress Artemis Il. 16.183, Il. 20.70, Il. 21.511.

For Pindar, see also: κελαδεννός

κελαδεινός : sounding, ringing, clanging, echoing; Ζέφυρος, Il. 23.208; elsewhere, κελαδεινή, epithet of Artemis as huntress (leader of the pack), as subst., Il. 21.511.

κελαδεινός κελᾰδεινός, ή, όν

• sounding, noisy, Il.; epith. of Artemis, from the noise of the chase, Hom.:—Doric κελαδεννός, Pind.