κενεμβάτησις
κενεμβάτησις, piercing of a cavity
κενεμβᾰτ-ησις, εως, ἡ,
- piercing of a cavity, Sor. 2.62, Paul.Aeg. 6.21.
- II ‘emptiness’ of the pulse, Gal. 8.509,931.
κενεμβάτησις, εως (ἡ) [ᾰ] sondage dans une partie creuse, Gal. 2, 256 ; P. Eg. 134 Briau.
Étym. κενεμβατέω.
κενεμβάτησις, ἡ, das Fehltreten, von der Sonde, das Treffen ins Hohle, Galen.