κενέωσις
κενέωσις, εως, ἡ, poet. for κένωσις (q.v.).
κενέωσις
- 1emptying ἢ πόντου κενέωσιν <˘> ἂμ πέδον (sc. φέρεις: ἂμ Hermann: ἀλλὰ codd. Dion. Hal. contra met.: κενεώσιας coni. Schr.) Pae. 9.16