κεντητήριον
κεντητήριον, pricker, awl
κεντ-ητήριον, τό,
- pricker, awl, Luc. Cat. 20; gloss on ῥαφίῳ, Gal. 19.134; gloss on στιγεύς, Suid.
κεντητήριον, ου (τὸ) instrument pour piquer :
1 alène, Luc. Cat. 20 ||
2 aiguille, Gal. Lex. Hipp. 19, 134.
Étym. κεντέω.
κεντητήριον, τό, Werkzeug zum Stechen, der Pfriem, Luc. Catapl. 20 ; Suid. erkl. damit στιγεύς.