κεντέω
κεντέω, to prick, goad, spur on
Could not find κεντοῦσιν in Logeion dictionaries.
κεντοῦσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of κεντέω
κεντ-έω, Pi. P. 1.28, etc.: fut. -ήσω S. Aj. 1245: aor. ἐκέντησα Hp. Epid. 5.45, Dor. κέντᾱσα Theoc. 19.1; Ep. inf. κένσαι (as if from *κέντω) Il. 23.337:—Pass., fut. -ηθήσομαι (συγ-) Hdt. 6.29: aor. ἐκεντήθην Arist. Spir. 483b16, Thphr. HP 9.15.3: pf. κεκέντημαι Hp. Anat. 1:—
- prick, goad, spur on, Il. l.c., Ar. Nu. 1300, etc.: prov., κ. τὸν πῶλον περὶ τὴν νύσσαν, of impetuous haste, Suid.
- 2 of bees and wasps, sting, Ar. V. 226, al.; Ἔρωτα κακὰ κέντασε μέλισσα Theoc. l.c.; τὠφθαλμὼ κεντούμενος ὥσπερ ὑπʼ ἀνθρηνῶν Ar. Nu. 947; of the porcupine, Ael. NA 12.26: then,
- 3 generally, prick, stab, Pi. l.c., Theoc. 15.130, etc.; μηδʼ ὀλωλότα κέντει S. Ant. 1030; τὴν γλῶσσαν καὶ τὴν ψυχὴν αὐτῶν κέντησον Tab.Defix. 97.26; ἐκέντει . . <αἰθέρʼ>, ὡς σφάζων ἐμέ E. Ba. 631 (troch.), etc.; κ. τὸν ἀέρα Theo Sm. p.61 H., cf. p.72 H.; τύπτειν οὐδὲ κ. Pl. Grg. 456d:—Pass., κεντηθείσης τῆς φλεβός Thphr. l.c.; παιομένους καὶ κεντουμένους Th. 4.47; μαστιγούμενος καὶ κεντούμενος X. HG 3.3.11, cf. An. 3.1.29: metaph., σὺν δόλῳ κ. stab in the dark, S. Aj. 1245; λιμῷ κεντούμενος Alciphr. 3.4.
- 4 = βινέω, Mnesim. 4.55.
κεντέω-ῶ (f. κεντήσω, ao. ἐκέντησα, pf. inus. ; pass. ao. ἐκεντήθην, pf. κεκέντημαι) enfoncer l’aiguillon, d’où :
1 stimuler de l’aiguillon, aiguillonner : ἵππον, Il. 23, 337, un cheval (attelé à un char) ||
2 percer de l’aiguillon, en parl. d’abeilles, de guêpes, Ar. Nub. 946 ; du porc-épic, El. N.A. 12, 26 ; du piquant d’une plante, Th. H.P. 7, 4, 8 ||
3 percer comme d’un aiguillon, d’où piquer, blesser, en gén. Pd. P. 1, 55 ; Soph. Aj. 1245 ; Eur. Hec. 1171 ; en parl. de supplices, Thc. 4, 47 ; Plat. Gorg. 456d ; fig. τῷ λιμῷ κεντούμενος, Alciphr. 3, 4, aiguillonné par la faim ||
4 c. βινεῖν, Mnésim. (Ath. 403d) ||
➳ Ao. dor. 3 sg. κέντασε [ᾱ] Thcr. Idyl. 19, 1. Inf. épq. κένσαι, Il. 23, 337.
Étym. R. indo-europ. *ḱent-, piquer ; cf. κέντρον.
1. prikken, aandrijven, m.n. paarden:
2. uitbr. prikken in, steken, verwonden:
κεντέω, (ΚΕΝΤ, wovon κένσαι, Il. 23.337), stechen, stacheln, die Pferde zum Lauf, Il. a.a.O.; von der Biene, Theocr. 19.1 ; vgl. Ar. Nub. 946 ; martern, quälen, Pind. P. 1.28 ; ἀλλʼ εἶκε τῷ θανόντι, μηδʼ ὀλωλότα κέντει Soph. Ant. 1017 ; ἢ κακοῖς βαλεῖτέ που ἢ σὺν δόλῳ κεντήσετε Aj. 1224 ; Eur. Bacch. 631 ; τὰς κόρας, ausstechen, Hec. 1171 ; Thuc. 4.47 vrbdt δεδεμένους καὶ παιομένους καὶ κεντουμένους u. Plat. τύπτειν καὶ κεντεῖν Gorg. 456d ; παιόμενοι, κεντούμενοι, ὑβριζόμενοι Xen. An. 3.1.29 ; μαστιγούμενοι καὶ κεντούμενοι Hell. 3.3.11 ; in obszönem Sinne, λορδοῖ, κεντεῖ, βινεῖ Ath. IX.403d aus Mnesimach. Auch übertr., λιμῷ κεντούμενος, vom Hunger gestachelt, gequält, Alciphr. 3.4. Vgl. κεντρόω.
†κεντέω
Aor. infin. κένσαι.
To whip or goad on: ἵππον Il. 23.337.
κεντέω
- 1goad στρωμνὰ δὲ χαράσσοισʼ ἅπαν νῶτον ποτικεκλιμένον κεντεῖ P. 1.28
κεντῶν (τὸν χάρτην) κατὰ τῶν χαρακτήρων τῷ καλάμῳ καὶ δεσμεύων λέγε
mientras pinchas el rollo de papiro conforme a los signos con el cálamo y realizas la atadura, di
κέντησον τὸ ἀριστερὸν (ὀστέον) εἰς τὸν ἀριστερὸν ὀφθαλμὸν τοῦ ἀνδριάντος
clava el hueso izquierdo en el ojo izquierdo de la figurilla
κεντέω , aor. inf. κένσαι: goaded on; ἵππον, Il. 23.337†.
κεντέω
Epic inf. κένσαι as if from κέντω
- 1to prick, goad, spur on, Il., Ar.
- 2of bees and wasps, to sting, Ar., Theocr.
- 3generally, to prick, stab, Pind., Soph., etc.: to torture, Xen.: metaph., σὺν δόλωι κ. to stab in the dark, Soph.