κεντρηνεκής
κεντρηνεκής, spurred
κεντρ-ηνεκής, ές,
- spurred or goaded on, ἵπποι Il. 5.752, 8.396.
κεντρ·ηνεκής, ής, ές, pressé par l’aiguillon, Il. 5, 752 ; 8, 396.
Étym. κέντρον, ἐνεγκεῖν.
κεντρηνεκής, ές, mit dem Stachel angetrieben, angespornt (ἐνεγκεῖν), ἵπποι, Il. 5.752, 8.396.
κεντρηνεκής
[κέντρον + ἐνεκ-. See φέρω.]
App., carried along, kept at speed, by the κέντρον: κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους Il. 5.752=Il. 8.396.
κεντρηνεκής , ές: goaded on. (Il.)
κεντρηνεκής
κεντρ-ηνεκής, ές
*ἐνέγκω
- spurred or goaded on, Il.