κεραΐζω
κεραΐζω, ravage, plunder
Could not find κεραΐζοντας in Logeion dictionaries.
κεραΐζοντας present active participle masculine accusative plural of κεραΐζω
κερᾰΐζω, Ep. impf. κεράϊζον Hom. (v. infr.): fut. inf. κεραϊξέμεν Il. 16.830: aor. ἐκεράϊσα Hdt. 2.115, -ϊξα Nonn. D. 23.21: (κείρω):—
- ravage, plunder, σταθμοὺς ἀνθρώπων κεραΐζετον Il. 5.557, cf. 16.752; πόλιν κεραϊξέμεν ἁμήν ib. 830, cf. Od. 8.516, Parth. 21.1, etc.; τὸ τῶν Λυδῶν ἄστυ Hdt. 1.88; τὰ οἰκία τοῦ ξείνου Id. 2.115; οἰκίας J. BJ 6.8.5; τοὺς σωροὺς τῶν δραγμάτων Ael. NA 6.41:—Pass., θαλάμους κεραϊζομένους Il. 22.63; εὐνὰς θανάτοις κεραϊζομένας E. Alc. 886 (anap.).
- 2 of ships, sink, disable, Hdt. 8.91, cf. 86 (Pass.).
- 3 of living beings, slaughter, Τρῶας κεράϊζε καὶ ἄλλους Il. 2.861, cf. 21.129; θῆρας Pi. P. 9.21; οἱ [λέοντες] τὰς καμήλους ἐκεράϊζον Hdt. 7.125.
- II carry off as plunder, [τὰ χρήματα] Id. 2.121.βʹ; τοὺς ἱκέτας ἐκ τοῦ νηοῦ Id. 1.159.
- III exalt, uplift, opp. ἀμαλδύνω, dub. in Corn. ND 27.
κεραΐζω (ao. ἐκεράϊσα, pf. inus.)
1 dévaster, ravager, détruire de fond en comble, acc. Il. 5, 557, etc. ; Od. 8, 516, etc. ; Hdt. 1, 88 ; 2, 115, etc. ; particul. couler bas ou mettre hors de service des navires en les frappant de l’éperon, Hdt. 8, 86, 91 ||
2 en parl. de pers. ou d’animaux, égorger, tuer, massacrer, Il. 2, 861 ; Hdt. 7, 125 ||
3 emporter ou emmener comme butin, acc. Hdt. 2, 121 ||
4 chasser, repousser (des suppliants) Hdt. 1, 159 ||
➳ Prés. inf. épq. κεραϊζέμεν, Od. 8, 516. Fut. et ao. réc. κεραΐξω, Sib. 3, 466 ; κεράϊξα, Nonn. D. 23, 21.
1. verwoesten, plunderen, roven:
2. doden, afslachten:
3. tot zinken brengen:
κεραΐζω, (mit κείρω zusammenhangend, nach den Alten aber eigtl. ἐπὶ φθορᾶς τῆς ἐκ τῶν ζώων κερασφόρων), von Grund aus zerstören, verwüsten, plündern ; vom Löwen, σταθμοὺς κεραΐζων Il. 5.556, 16.752 ; πόλιν 16.830, Od. 8.516 ; pass. neben ἀλαπάζω Il. 24.245 ; ἄστυ Her. 1.88 ; τὰ χρήματα, von Dieben, 2.121 ; Sp.; – von lebenden Wesen, umbringen, morden ; Τρῶας Il. 2.860, vgl. 21.129 ; θῆρας Pind. P. 9.21 ; νυμφιδίους εὐνὰς θανάτοις κεραϊζομένας Eur. Alc. 889 ; οἱ λέοντες τὰς καμήλους ἐκεράϊζον μούνας Her. 7.125 ; τοὺς ἱκέτας ἐκ τοῦ νηοῦ, vertreiben, 1.159 ; von Schiffen, in Grund bohren, 8.86.
κεραΐζω
[cf. κείρω.]
Fut. infin. κεραϊζέμεν Il. 16.830.
- 1
To cut down, slay Il. 2.861.
Absol.: ὑμεῖς μὲν φεύγοντες, ἐγὼ δʼ ὄπιθεν κεραΐζων Il. 21.129.
- 2
To ravage, lay waste Il. 5.557, Il. 16.752, Il. 22.63.
To sack (a city) Il. 16.830, Il. 24.245: Od. 8.516.
- 1
For Pindar, see also: κεραίζω
κεραΐζω (cf. κείρω), inf. κεραϊζέμεν: lay waste, destroy; also kill, Il. 2.861.
κεραΐζω,
κείρω
- Ito ravage, despoil, plunder, Hom., Hdt.
- 2of ships, to sink or disable them, Hdt.
- 3of living beings, to assail fiercely, to slaughter, Il., Hdt.
- IIto carry off as plunder, Hdt.