κεραΐζω
κεραΐζω, ravage, plunder
Could not find κεραΐζοντες in Logeion dictionaries.
κεραΐζοντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of κεραΐζω
κερᾰΐζω, Ep. impf. κεράϊζον Hom. (v. infr.): fut. inf. κεραϊξέμεν Il. 16.830: aor. ἐκεράϊσα Hdt. 2.115, -ϊξα Nonn. D. 23.21: (κείρω):—
- ravage, plunder, σταθμοὺς ἀνθρώπων κεραΐζετον Il. 5.557, cf. 16.752; πόλιν κεραϊξέμεν ἁμήν ib. 830, cf. Od. 8.516, Parth. 21.1, etc.; τὸ τῶν Λυδῶν ἄστυ Hdt. 1.88; τὰ οἰκία τοῦ ξείνου Id. 2.115; οἰκίας J. BJ 6.8.5; τοὺς σωροὺς τῶν δραγμάτων Ael. NA 6.41:—Pass., θαλάμους κεραϊζομένους Il. 22.63; εὐνὰς θανάτοις κεραϊζομένας E. Alc. 886 (anap.).
- 2 of ships, sink, disable, Hdt. 8.91, cf. 86 (Pass.).
- 3 of living beings, slaughter, Τρῶας κεράϊζε καὶ ἄλλους Il. 2.861, cf. 21.129; θῆρας Pi. P. 9.21; οἱ [λέοντες] τὰς καμήλους ἐκεράϊζον Hdt. 7.125.
- II carry off as plunder, [τὰ χρήματα] Id. 2.121.βʹ; τοὺς ἱκέτας ἐκ τοῦ νηοῦ Id. 1.159.
- III exalt, uplift, opp. ἀμαλδύνω, dub. in Corn. ND 27.
κεραΐζω (ao. ἐκεράϊσα, pf. inus.)
1 dévaster, ravager, détruire de fond en comble, acc. Il. 5, 557, etc. ; Od. 8, 516, etc. ; Hdt. 1, 88 ; 2, 115, etc. ; particul. couler bas ou mettre hors de service des navires en les frappant de l’éperon, Hdt. 8, 86, 91 ||
2 en parl. de pers. ou d’animaux, égorger, tuer, massacrer, Il. 2, 861 ; Hdt. 7, 125 ||
3 emporter ou emmener comme butin, acc. Hdt. 2, 121 ||
4 chasser, repousser (des suppliants) Hdt. 1, 159 ||
➳ Prés. inf. épq. κεραϊζέμεν, Od. 8, 516. Fut. et ao. réc. κεραΐξω, Sib. 3, 466 ; κεράϊξα, Nonn. D. 23, 21.
1. verwoesten, plunderen, roven:
2. doden, afslachten:
3. tot zinken brengen:
κεραΐζω, (mit κείρω zusammenhangend, nach den Alten aber eigtl. ἐπὶ φθορᾶς τῆς ἐκ τῶν ζώων κερασφόρων), von Grund aus zerstören, verwüsten, plündern ; vom Löwen, σταθμοὺς κεραΐζων Il. 5.556, 16.752 ; πόλιν 16.830, Od. 8.516 ; pass. neben ἀλαπάζω Il. 24.245 ; ἄστυ Her. 1.88 ; τὰ χρήματα, von Dieben, 2.121 ; Sp.; – von lebenden Wesen, umbringen, morden ; Τρῶας Il. 2.860, vgl. 21.129 ; θῆρας Pind. P. 9.21 ; νυμφιδίους εὐνὰς θανάτοις κεραϊζομένας Eur. Alc. 889 ; οἱ λέοντες τὰς καμήλους ἐκεράϊζον μούνας Her. 7.125 ; τοὺς ἱκέτας ἐκ τοῦ νηοῦ, vertreiben, 1.159 ; von Schiffen, in Grund bohren, 8.86.
κεραΐζω
[cf. κείρω.]
Fut. infin. κεραϊζέμεν Il. 16.830.
- 1
To cut down, slay Il. 2.861.
Absol.: ὑμεῖς μὲν φεύγοντες, ἐγὼ δʼ ὄπιθεν κεραΐζων Il. 21.129.
- 2
To ravage, lay waste Il. 5.557, Il. 16.752, Il. 22.63.
To sack (a city) Il. 16.830, Il. 24.245: Od. 8.516.
- 1
For Pindar, see also: κεραίζω
κεραΐζω (cf. κείρω), inf. κεραϊζέμεν: lay waste, destroy; also kill, Il. 2.861.
κεραΐζω,
κείρω
- Ito ravage, despoil, plunder, Hom., Hdt.
- 2of ships, to sink or disable them, Hdt.
- 3of living beings, to assail fiercely, to slaughter, Il., Hdt.
- IIto carry off as plunder, Hdt.