κεραοῦχος
κερᾰοῦχος, ον, (ἔχω)
- = κεροῦχος I, AP 6.10 (Antip.).
κεραοῦχος, ος, ον, orné de cornes (autel) (cf. κεροῦχος) Anth. 6, 10.
κεραοῦχος, = κεροῦχος, Hörner habend, gehörnt, βωμός Antip.Sid. 12 (VI.10).
κεραοῦχος
κερα-οῦχος, ον
ἔχω
= κεροῦχος, Anth.