κεραμίς

κερᾰμ-ίς, ίδος [ῐ], ἡ, Diph. 84, Ion. and later -ῖδος Emp. ap. Arist. EE 1235a12, MM 1208b11, cf. Hdn.Gr. 2.18: (κέραμος):—

• roof-tile, Ar. V. 206, Th. 3.22, Inscr.Délos 366.21, al. (iii B.C.), etc.; κ. ἀγελαῖαι common tiles, IG 2(2).1672.209; Κορίνθιαι ib. 71; collectively, tiling, Arist. Ph. 246a27, cf. ll.cc.; prop. of clay, but also of marble, IG 2(2).1666B21, 25; κ. ἀργυραῖ Plb. 10.27.10; κ. μολυβῆ Ath. 14.621a, cf. Moschioib. 5.207a.
• • • 2 = κεράμιον, PLond. 3.1177.158 (ii A.D.), PIand. 12.3 (iii/iv A.D.).
  • II as Adj., γῆ κ. potterʼs earth, clay, Pl. Criti. 111c, Lg. 844b; ὦ γαῖα κεραμί Eub. 43.

κεραμίς, ίδος, ἡ, ion. ῖδος (Drac. 45.25 ; vgl. Nonn. 16.162), das aus Töpfererde, Ton Gemachte ;
   a) Dachziegel ; Ar. Vesp. 206 ; κατέβαλε ἀπὸ τῶν ἐπάλξεων κεραμίδα Thuc. 3.22 ; Xen. Hell. 6.5.9 ; auch ἀργυραῖ, Pol. 10.27.10 ; ταῖς ἐκ μολίβου ποιηθείσαις κεραμίσιν bei Ath. V.207a ; vgl. DS. 12.41.
   b) Gefäß ; Ath. XIV.621a auch εἰς μολυβδίνην κεραμίδα ἐμβαλὼν κατεπόντωσε.
   c) Mit u. ohne γῆ, Töpfererde, -ton ; Plat. Critia. 111d ; ὦ γαῖα κεραμί Araros bei Ath. XI.471e.

κεραμίς κερᾰμίς, ίδος κέραμος

• a roof-tile or coping tile, Ar., Thuc.