κεραυνοῦχος
κεραυνοῦχος, wielding the thunder
κεραυνοῦχος, ον,
- wielding the thunder, [Ζεύς] Ph.Byz. Mir. 3.1.
κεραυνοῦχος, ος, ον, qui tient ou qui dirige la foudre, Phil. paradox. VII mir. 3.
Étym. κεραυνός, ἔχω.
κεραυνοῦχος, den Donnerkeil haltend, Zeus, Philo.