κεραύνωσις
κεραύνωσις, striking with thunder
κεραύν-ωσις, εως, ἡ,
- striking with thunder, Str. 16.2.7, Plu. Es. carn. 1 2.996c (pl.); τοῦ Φαέθοντος Scymn. 398.
κεραύνωσις, εως (ἡ)
1 act. action de foudroyer, Str. 750 ; Plut. Marc. 28, M. 996c ||
2 pass. action d’être foudroyé, Scymn. 394.
Étym. κεραυνόω.
κεραύνωσις, ἡ, das Treffen, Erschlagen mit dem Donnerkeil ; Strab. XVI.750 ; Plut. Marcell. 28.