κλειστός
κλειστός, that can be shut
Could not find κλῃστὸν in Logeion dictionaries.
κλῃστὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of κλειστός
κλειστός, Ion. κληϊστός, old Att. κλῃστός, ή, όν,
- that can be shut or closed, κληϊσταὶ σανίδες Od. 2.344; χῶμα γαίας κ. E. Fr. 617, βεβαίως κ. Th. 2.17; κ. λιμήν Id. 7.38; κ. ἀναβάσεις Aen.Tact. 22.19, cf. Str. 14.6.3, Scyl. 29, al.; κ. ὕδωρ Aristobul. 35 J.; θυρίδες κ. D.S. 20.85, cf. Luc. VH 1.24, Philostr. Im. 1.13.
- 2 closed, διώρυγες Str. 15.1.50, al.
κλειστός, ή, όν, fermé, barricadé, Str. 617, 656 ; DS. 20, 85 ||
➳ Ion. κληϊστός, Od. 2, 344 ; att. κλῃστός, Eur. Pel. fr. 620 Nauck.
Étym. vb. de κλείω.
κλειστός, verschließbar ; θυρίδες DS. 20.85 ; ion. u. ep. κληϊστός, z.B. σανίδες Od. 2.344 ; altatt. κλῃστὸς λιμήν Thuc. 2.94, 7.38.
κλειστός
- that can be shut or closed, Od., Thuc.