κρύσταλλος

κρύσταλλος, ὁ, (κρύος, κρυσταίνομαι)

• ice, Il. 22.152, Od. 14.477, Hdt. 4.28, S. Fr. 149; κρύσταλλος ἐπεπήγει οὐ βέβαιος Th. 3.23; ὁ παῖς τὸν κρύσταλλον prov., of persons who cannot keep a thing, but do not wish to let it go, Zen. 5.58.
• • • 2 = νάρκη, numbness, torpor, Opp. H. 3.155.
  • II rock-crystal, D.P. 781, Str. 15.1.67, Ael. NA 15.8, etc.: also fem., AP 9.753 (Claudian.): as Adj., οἱ κ. λίθοι D.S. 2.52.

κρύσταλλος, ὁ (κρύος, κρυσταίνω), das Eis ; Il. 22.152, Od. 14.477 ; ἡ θάλασσα πήγνυται καὶ ἐπὶ τοῦ κρυστάλλου στρατεύονται Her. 4.128 ; κρύσταλλος ἐπεπήγει Thuc. 3.23 ; διὰ τοῦ κρυστάλλου ἐπορεύετο Plat. Symp. 220b ; Folgde : auch, plur., Strab. IV.204. – sprichwörtlich ὁ παῖς τὸν κρύσταλλον, Zenob. 5.58, auch Soph. frg. 162, ἐπὶ τῶν μήτε κατέχειν δυναμένων, μήτε μεθεῖναι βουλομένων. – Das Gerinnen, Erfrieren u. übh. Erstarren, τοῖος γὰρ κρύσταλλος ἐνίζεται αὐτίκα χειρί Opp. Hal. 3.155. – Uebh. alles dem Eise Aehnliche, Helle u. Durchsichtige, sowohl der Krystall, der Bergkrystall, als auch andere durchsichtige, selbst farbige Edelsteine und das Glas ; Strab. XV.717 ; Ael. N.A. 15.8 u. a.Sp.

κρύσταλλος

-ου, ὁ

[cf. κρυερός, κρυόεις.]

Ice : σακέεσσι περιτρέφετο κρύσταλλος Od. 14.477. Cf. Il. 22.152.

κρύσταλλος : clear ice, ice, Od. 14.477 and Il. 22.152.

κρύσταλλος, ὁ, κρύος

• • Iclear ice, ice, Lat. glacies, Hom., Hdt., Attic
  • IIcrystal, rock-crystal, Anth.