κρυπτήριος
κρυπτήριος, convenient for concealing
κρυπ-τήριος, α, ον,
- convenient for concealing, ἄντρον Orac. ap. Paus. 8.42.6; κρυπτήριον, τό, dungeon, prob.l. in E. Cret. 48.
κρυπτήριος, α, ον, propre à servir de refuge, Oracl. (Paus. 8, 42, 4).
Étym. κρύπτω.
κρυπτήριος, bequem zum Verbergen ; ἄντρον, Orak. bei Paus. 8.42 ; τὸ κρυπτήριον, Sp., der Schlupfwinkel.