λεπταλέος
λεπταλέος, fine, delicate
Could not find λεπταλέον in Logeion dictionaries.
λεπταλέον masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of λεπταλέος
λεπτ-ᾰλέος, α, ον, (λεπτός)
- fine, delicate, φωνή Il. 18.571; ὑπήεισαν . . λεπταλέον σύριγγες Call. Dian. 243; also λ. φᾶρος, ἑανόν, A.R. 2.31, 4.169; πόδες (of Hephaestus) Nonn. D. 9.230; ἠήρ, λύγοι, etc., AP 10.75 (Pall.), 7.204 (Agath.), etc.: metaph., μοῦσα Call. Aet. Oxy. 2079.24 [Fr. 1.24 Pf.]; feeble, λεπταλέοι θυμοῖσι Man. 1.165.
λεπτᾰλέος -α -ον [λεπτός ] slender, thin, delicate Il. 18.571 (voice) Ap. 2.31 (cloth), al. Nonn. D. 9.230 (feet) etc. ‖ adv. neut. λεπταλέον delicately, of the sound of the syrinx Callim. H. 3.243 ‖ dull, weak, of the soul Man.1 1.165.
λεπταλέος, α, ον [ᾰ]
1 fin, délicat, en parl. d’un tissu, A. Rh. 2, 31, etc. ; Anth. 6, 174 ; en parl. de pieds, Nonn. D. 9, 230 ||
2 ténu, subtil, en parl. de l’air, Anth. 10, 75 ||
3 faible, grêle, en parl. de la voix, Il. 18, 571, etc. au mor. Man. 5, 165 ; adv. λεπταλέον, avec un son faible, en parl. de flûtes champêtres, Call. Dian. 243.
Étym. λεπτός.
λεπταλέος, poet. = λεπτός ; φωνή, Il. 18.571, feine Stimme, wonach Callim. Dian. 243 sagt ὑπήεισαν δὲ λεπταλέοι σύριγγες ; so ἰωή, Ap.Rh. 3.709 ; auch sonst bei sp.D., χιτών, Ap.Rh. 3.815, vgl. 4.169 ; στήμονες, Antip.Sid. 22 (VI.174); δόνακες, Paul.Sil. 52 (VI.66); λόγοι, Agath. 85 (VII.204); auch von Menschen, Man. 5.165.
λεπταλέος
-η
[λεπτός.]
Of a boy’s singing-voice, small, soft Il. 18.571.
λεπταλέος (λεπτός): fine, delicate, Il. 18.571†.
λεπταλέος
λεπτᾰλέος, α, ον
λεπτός
- fine, delicate, Il., Anth.