λεπτότρητος
λεπτότρητος, with small holes
λεπτό-τρητος, ον, (τιτράω)
- with small holes, Dsc. 5.120, Gal. 13.638.
λεπτότρητος -ον [λεπτός , τετραίνω ] that has small holes, perforated by small cavities Diosc.2 5.120 etc.
λεπτό·τρητος, ος, ον, percé de petits trous, Diosc. 5, 138.
Étym. λ. τρητός.
λεπτότρητος, fein durchbohrt, mit engen Löchern, σπόγγοι, Diosc.