λιβανωτρίς
λιβανωτρίς, censer
λῐβᾰνωτρίς, ίδος, ἡ,
- censer, Carnead. ap. Plu. Tranq. 2.477b, Keil-Premerstein Zweiter Bericht No.20 (Thyatira), Ramsay Studies in the Eastern Rom. Provinces p.319 (Pisidia), Hsch.
λῐβᾰνωτρίς -ίδος, ἡ [λιβανωτός] incense burner, thurible Plut. Tranq. 477b (pl.) etc.
λιβανωτρίς, ίδος (ἡ) [ῐᾰῐδ] encensoir, Carnéad. (Plut. M. 477b) ; Polyen 4, 8, 2 ||
➳ Réduit à λιβανωτίς dans les inscr. att. CIA. 386 a b, 28 ; c-k, 33 (267/265 av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 63, 5.
Étym. λίβανος.
λιβανωτρίς, ίδος, ἡ, Weihrauchbüchse, Räucherfaß, Plut. tranqu. an. 19 ; auch λιβανωτίς geschrieben, Polyaen. 4.8.2 u. Inscr.