λιμαίνω
λιμαίνω, to suffer from hunger
Could not find λιμήναντος in Logeion dictionaries.
λιμήναντος aorist active participle masculine genitive singular, aorist active participle neuter genitive singular of λιμαίνω
λῑμαίνω (λιμός), aor. 1 ἐλίμηνα,
- suffer from famine, of armies, Hdt. 6.28, 7.25; of a country, Nic.Dam. 45 J.
λῑμαίνω [λιμός] impf. ἐλίμαινον App. 14.9.61 ‖ aor. ἐλίμηνα ‖ aor. ptc. pass. λιμανθείς Aesop. Vit. W 2; to suffer from hunger Hdt. 7.25.1 etc.
λιμαίνω [ῑ] souffrir de la faim, Hdt. 6, 28 ; 7, 25.
Étym. λιμός.
λιμαίνω, [ῑ], hungern, Hunger. od. übh. Mangel leiden, Her. 6.28, 7.25.
λιμαίνω
λῑμαίνω,
λιμός
- to suffer from hunger, Hdt.