μεθορμάομαι
μεθορμάομαι, to rush in pursuit of, make a dash at
Could not find μεθορμηθεὶς in Logeion dictionaries.
μεθορμηθεὶς aorist passive participle masculine nominative singular, aorist passive participle masculine vocative singular of μεθορμάομαι
μεθορμάομαι, Pass.,
- rush in pursuit of, make a dash at, μεθορμηθείς Il. 20.192, Od. 5.325.
μεθ·ορμάομαι-ῶμαι (ao. μεθωρμήθην) poursuivre, se jeter sur, acc. Il. 20, 192 ; Od. 5, 325.
Étym. μ. ὁρμάω.
μεθορμάομαι, hinterdrein streben, verfolgen, μεθορμηθείς, Il. 20.192, nachstrebend, Od. 5.325.
μεθορμάομαι : only aor. part., μεθορμηθείς, starting after, ‘making a dash after.’
μεθορμάομαι
aor1 μεθωρμήθην
- Pass. to rush in pursuit of, make a dash at, Hom.