μεθορκόω

μεθορκόω,

• bind by a new oath, τὴν στρατιὰν ἐς ἑαυτόν App. BC 4.62.
• • • 2 μεθόρκ[ωσόν μ]οι ὅρκον swear with me an oath, Pap. in Sitzb. Heidelb.Akad. 1923(2).14.