μελανηφόρος

μελᾰνη-φόρος, ον,

• = μελανοφόρος, Orph. H. 42.9; epith. of priests of Isis, at Delos, SIG 977a2 (ii B. C.); at Eretria, Ἀρχ.Δελτ. 1.148:— hence μελᾰνη-φορέω, Tz. H. 7.999.