μελετηρός
μελετηρός, practising diligently
Could not find μελετηρότατον in Logeion dictionaries.
μελετηρότατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of μελετηρός
μελετ-ηρός, ά, όν,
- practising diligently, X. An. 1.9.5 (Sup.), Longin. Rh. p.203 H. (Sup.); συνουσίαι μ. debating societies, Philostr. VS 1.23.2.
μελετηρός, ά, όν :
1 qui aime l’exercice ou l’étude, Xén. An. 1, 9, 5 ||
2 μ. συνουσίαι, Philstr. 527, sociétés où l’on s’exerce ||
Sup. -ότατος, Xén. l. c.
Étym. μελετάω.
μελετηρός, sich gern übend ; φιλομαθέστατον εἶναι καὶ μελετηρότατον, Xen. An. 1.9.5 ; συνουσίαι μελετηραί, zu Uebungen bestimmte Versammlungen, Philostr. vit.soph. 1.527.24.
μελετηρός, ά, όν
μελετάω
- practising diligently, Xen.