μελετητός
μελετητός, to be gained by practice
Could not find μελετητόν in Logeion dictionaries.
μελετητόν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of μελετητός
μελετ-ητός, ή, όν,
- to be gained by practice, Pl. Clit. 407b, Luc. Im. 16.
μελετητός, ή, όν, qu’on apprend par la pratique, Plat. Clit. 407b.
Étym. vb. de μελετάω.