μεσιτεύω
μεσιτεύω, to act as mediator
Could not find μεσιτεύοντι in Logeion dictionaries.
μεσιτεύοντι present active participle masculine dative singular, present active participle neuter dative singular, present active indicative 3rd plural of μεσιτεύω
μεσῑτ-εύω,
- act as arbiter or mediator, J. AJ 16.4.3, BGU 709.18 (ii A. D.), Babr. 39.2, etc.; τισι BGU 906.7 (i A. D.), etc.; μ. ὅρκῳ Ep.Hebr. 6.17; act as go-between, τῇ Πασιφάῃ πρὸς τὸν ἔρωτα τοῦ ταύρου Eust. 1166.25.
- 2 trans., mediate, negotiate, τὴν διάλυσιν μ. Plb. 11.34.3; τὰς συνθήκας OGI 437.76 (Pergam., i B. C.), D.H. 9.59, D.S. 19.71; τὰς διαλλαγάς Nic.Dam. 130.29 J.
- 3 pledge, mortgage property, CPR 1.19 (i A. D.), etc.
- 4 = μεσιδιόω, χειρόγραφον παρά τινι Möller Pap.Berl. Mus. 2.11 (Pass., i A. D.), Suid.
- 5 add as a third constituent, χάλκανθον Zos.Alch. p.113 B.
- II intr., τὰ χρήματα μ. lies on deposit with a stakeholder, Plb. Fr. 183.
- 2 lie between, μονάδος καὶ δεκάδος Theol.Ar. 44.
μεσιτεύω [ῑ]
I intr.
1 être au milieu, Arstt. Plant. 1, 4, 3 ; 1, 5, 2 ||
2 être médiateur ou arbitre, NT. Hebr. 6, 17 ; d’où intercéder, Jos. A.J. 7, 8, 5 ; 16, 4, 3 ; Clém. 1, 244 Migne ||
II tr. négocier comme médiateur, assurer par son entremise, acc. Pol. 11, 34, 3 ; DS. 19, 71 ; DH. 9, 59.
Étym. μεσίτης.
μεσιτεύω, [ῑ], in der Mitte sein, Vermittler sein, NT ; vermitteln, τὴν διάλυσιν, Pol. 11.34.3 ; DS. 19.71 ; Dion.Hal. 9.59.
Strong 3315
*
to interpose, mediate: ὅρκῳ, He 6:17 (MM, ii, iii).†
μεσιτεύω
μεσῑτεύω,
- to act as mediator, Barb., NTest. from μεσί_της