μόλιβος
μόλιβος, lead
Could not find μολίβου in Logeion dictionaries.
μολίβου Noun: common genitive singular of μόλιβος
μόλῐβ-ος, ὁ, Ep. form of μόλυβδος (q.v.),
- lead, once in Hom., μόλιβος ὣς ἐτράπετʼ αἰχμή Il. 11.237, cf. Call. Aet. 3.1.30 [Fr. 75.30 Pf.]: also fem., AP 9.723 (Antip. Sid.); also found in PTeb. 121.52 (i B.C., pl.), PLond. 3.1177.301 (ii A. D.), Ostr.Bodl. iii 310 (prob. iii A.D.), and codd. of Ph. Bel. 80.7, 90.9, Ael. NA 14.25, etc.
μόλιβος, ου (ὁ ou ἡ) [ῐβ]
1 ὁ μ. plomb, Il. 11, 237 ||
2 ἡ μ. plomb qui scelle une statue de bronze sur son piédestal, Anth. 9, 723.
Étym. cf. μόλυβδος, μόλιβδος.
μόλιβος, ὁ, p. = μόλυβδος, Blei ; μόλιβος ἃς ἐτράπετʼ αἰχμή, Il. 11.237 ; sp.D., auch ἡ μόλιβος, Ep.adesp. 222 (IX.723); auch einzeln bei sp. Prosaikern, Ath. V.207a, die auch μόλυβος sagten, vgl. Pierson Moer. 257, der es für hellenistisch erklärt.
μόλιβος
ὁ.
Lead Il. 11.237.
λαβὼν μόλιβον ἀπὸ ψυχροφόρου σωλῆνος ποίησον λάμναν
toma plomo de una cañería de agua fría y haz una lámina
λαβὼν μ[ολί]βου ἐπίγραψον ἐπ' αὐτοῦ ζῴδιον μονοποιοῦν
toma plomo y graba en él una figurilla singular
μόλιβος : lead, Il. 11.237†.
μόλιβος
.μόλῐβος, ου,
- lead, Hom.; fem. in Anth. older form of μόλυβδος