μονοειδής
μονοειδής, of one form
Found μονοειδὴς with different accentuation.
μονοειδὴς feminine nominative singular, masculine nominative singular of μονοειδής
μονο-ειδής, ές,
- one in kind, simple, Pl. R. 612a, Phd. 78d, Smp. 211b, etc.; κτήσεις τῶν μ. Phld. Oec. p.72 J.; opp. δίσωμος, of ζῴδια, Ptol. Tetr. 119; unique, Pl. Ti. 59b, Dam. Pr. 151: Comp., Thphr. HP 8.5.1; τὸ μ. uniformity, Plb. 9.1.2. Adv. -δῶς Ptol. Tetr. 120, S.E. M. 6.44, Iamb. Myst. 1.3, etc.; in single kinds, severally, εἴτε πάντα εἴτε μ. Epicur. Ep. 2 p.51 U.
μονο·ειδής, ής, ές, d’une seule sorte, simple, Plat. Tim. 59b, Phæd. 78d, etc.
Étym. μ. εἶδος.
μονοειδής, ές, einförmig, von einerlei Art, Ggstz von πολυειδής, Plat. Rep. X.612a ; καὶ ἀμέριστον, Theaet. 205d ; einfach, unvermischt, μονοειδὲς ὃν αὐτὸ καθʼ αὑτό, Phaed. 78d ; Sp., bes. Rhett.
• Adv. μονοειδῶς , Iambl.
• Adv. μονοειδῶς , Iambl.
μονοειδής
μονο-ειδής, ές
εἶδος
- of one form or kind, uniform, Plat.