μονόζωστος
μονό-ζωστος, ον,
- = μονόζωνος I, Hermesian. 7.7.
μονό·ζωστος, ος, ον, qui va sans suite, solitaire, Hermésian. (Ath. 597c).
Étym. μ. ζώννυμι.
μονόζωστος, = μονόζωνος, allein, Hermesian. bei Ath. XIII.597b.