μυσάττομαι
μυσάττομαι, to feel disgust at
Could not find μυσαττόμενος in Logeion dictionaries.
μυσαττόμενος present middle participle masculine nominative singular of μυσάττομαι
μῠσ-άττομαι, fut. μυσαχθήσομαι Luc. DMeretr. 11.3: aor. ἐμυσάχθην E. Med. 1149, Luc. Somn. 8: also aor. 1 part. Med. μυσαξάμενος Ph. 2.301: (μύσος):—
- feel disgust at, loathe, c. acc., Hp. Morb. 2.48, E. l.c., X. Cyr. 1.3.5; ὡς ἐπὶ τέρατι Luc. Prom.Es 4.
μυσάττομαι [ῠ] (f. μυσαχθήσομαι, ao. ἐμυσάχθην, pf. inus.) éprouver de l’horreur ou de l’aversion : ἐπί τινι, Luc. Prom. 4, pour qqe ch. ; τι, Hpc. 477, 25 ; Eur. Med. 1149 ; Xén. Cyr. 1, 3, 5, avoir qqe ch. en horreur.
Étym. μύσος.
μυσάττομαι, dep. pass., Abscheu u. Ekel wie vor etwas Unreinem empfinden, übh. verabscheuen, VLL erkl. δυσχεραίνειν, ἀποστρέφεσθαι ; παίδων μυσαχθεῖσʼ εἰσόδους, Eur. Med. 1149 ; Xen. Cyr. 1.3.5 ; τὴν ἀηδίαν μυσαχθείς, Luc. Bis acc. 21 ; μυσαχθήσόμενος, D.Mer. 11.3.
μυσάττομαι
μῠσάττομαι,
μύσος
- Dep.: to feel disgust at anything loathsome, to loathe, abominate, c. acc., Eur., Xen.