νοσηρός
νοσηρός, diseased, unhealthy
Could not find νοσηρότερον in Logeion dictionaries.
νοσηρότερον masculine accusative singular comparative, neuter accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative of νοσηρός
νοσ-ηρός, ά, όν,
- diseased, ὀστέον νοσηρότερον (v.l. νοσηλ-) Hp. Art. 50; unhealthy, χωρία X. Cyr. 1.6.16; unwholesome, ὕδωρ Plu. Sollert. 2.974c, cf. Hp. Oct. 12. Adv. Comp. -ότερον v.l. for νοσηλ- (q.v.).
νοσηρός, ά, όν, qui rend malade, malsain, insalubre, Hpc. Aph. 1256 ; Xén. Cyr. 1, 6, 16.
Étym. νόσος.
νοσηρός, krank machend, bes. von Gegenden, ungesund ; Xen. Cyr. 1.6.16 ; Plut.
νοσηρός, ά, όν
like νοσερός
- diseased, unhealthy, Xen.