νουνεχόντως
νουνεχόντως, sensibly
νουνεχ-όντως, Adv. of νουνεχής, as if from Adj. νουνέχων (i.e. νοῦν ἔχων),
- sensibly, Isoc. 5.7 (divisim), Men. 1043 (Pl. has ἐχόντως νοῦν, Lg. 686e).
νουνεχόντως, adv. sagement, prudemment, Isocr. 160c, 278c ; cf. ἐχόντως νοῦν, Plat. Leg. 686e.
Étym. νοῦν, acc. de νοῦς ; ἔχων, part. de ἔχω.
νουνεχόντως, (wie von νουνέχω gebildet, Plat. sagt νοῦν ἐχόντως ; vgl. Lobeck zu Phryn. 599, 604), verständiger Weise, Ggstz von ἀφρόνως, Isocr. 5.7.