νουμήνιος
νουμήνιος, used at the new moon
νουμήν-ιος, ον, Att. contr. for νεομήνιος,
- used at the new moon, ἄρτοι Luc. Lex. 6.
- II as Subst., perh. a kind of curlew: prov., ξυνῆλθεν ἀτταγᾶς τε καὶ ν. ‘birds of a feather flock together’, D.L. 9.114.
1 νουμήνιος, ος, ον, de la nouvelle lune, du premier jour du mois, Luc. Lex. 6.
Étym. νουμηνία.
2 νουμήνιος, ου (ὁ) sorte d’oiseau, p.-ê. le corlieu, DL. 9, 114.
νουμήνιος, zum Neumond gehörig, ἄρτοι, Luc. Lexiph. 6 ; – ὁ νουμήνιος, ein Vogel, eine Art Brachläufer, DL. 9.114.