νυμφεύω
νυμφεύω, to lead the bride, to give in marriage, betroth
Could not find νυμφεύσουσα in Logeion dictionaries.
νυμφεύσουσα future active participle feminine nominative singular, future active participle feminine vocative singular of νυμφεύω
νυμφ-εύω,
- give in marriage to one, betroth, Pi. N. 3.56, E. Alc. 317, IA 461, 885 (troch.):— in Med., νυμφευομένη, epith. of Hera, Paus. 9.2.7.
- 2 marry, of the woman, c. dat., S. Ant. 654, 816 (lyr.); of the man, c. acc., E. Med. 625, Ion 819, Isoc. 10.59; ν. λέχη Eub. 67.1: abs., of both parties, νυμφεύετʼ, εὖ πράσσοιτε E. Med. 313.
- II Pass., with fut. Med. νυμφεύσομαι Id. Tr. 1139, Supp. 455 (but aor. Med. in act. sense, ἐνυμφευσάμην Id. Hipp. 561 (lyr.)): aor. Pass. ἐνυμφεύθην Id. Med. 1336, Ion 1371:—to be given in marriage, marry, of the woman, E. ll. cc.; νυμφεύεσθαι νυμφεύματα Id. IT 364; νυμφεύεσθαί τινι to be wedded to a man, Id. Andr. 403; παρά τινι Id. Med. 1336; ν. ἔκ τινος to be wedded by him, Id. Ba. 28: metaph., ψυχῶν εἰς γένεσιν νυμφευομένων Porph. Antr. 19.
- III Med., of the man, take to wife, νυμφεύου δέμας Ἠλέκτρας E. El. 1340 (anap.).
νυμφεύω :
1 épouser une jeune fille, acc. Pd. N. 3, 54 ; Eur. I.A. 461, etc. ; abs. Eur. Alc. 414, Med. 625 ; au pass. être prise en mariage, Eur. I.T. 365, Ion 1371, etc. ; d’où s’unir à un époux, Eur. Andr. 403 ||
2 donner une jeune fille en mariage : τινί, Eur. I.A. 687, 685, à qqn ||
Moy. :
1 c. à l’act. 1, Eur. El. 1340 ||
2 c. à l’act. 2, Eur. Hipp. 561.
Étym. νύμφη.
1. ten huwelijk geven, uithuwelijken; ook med.
2. (van de man) huwen, tot vrouw nemen,
3. (van de vrouw) huwen, tot man nemen, met dat.:
4. (abs.) trouwen:
νυμφεύω, verloben, zur Braut geben, vermählen ; νύμφευσε Νηρέος θύγατρα, Pind. N. 3.54 ; Eur. Alc. 318 ; in sp. Prosa, Luc. astrol. 16 ; – auch vom Mädchen, sich einem Manne vermählen, μέθες τὴν παῖδα ἐν ᾍδου νυμφεύειν τινί, Soph. Ant. 650 ; Ἀχέροντι νυμφεύσω, 810 ; Eur. Med. 314, Andr. 404 ; pass., νυμφευθεῖσα παρʼ ἀνδρὶ τῷδε, Med. 1336, wie ἔκ τινος, Bacch. 28 ; vom Manne, heiraten, ᾍδης νιν νυμφεύσει, I.A. 451, vgl. Ion 819 ; so auch im med., νυμφεύου δέμας Ἠλέκτρας, El. 1340.
νυμφεύω
- 1arrange a marriage for νύμφευσε δʼ αὖτις ἀγλαόκολπον Νηρέος θύγατρα (sc. Χείρων, who arranged the marriage between Peleus and Thetis) N. 3.56
νυμφεύω,
fut. -σω
νύμφη
- Ito lead the bride, to give in marriage, betroth, Eur.
- 2to marry, of the woman, Lat. nubere, Soph.; but also of the man, Lat. ducere, Eur.; of both parties, νυμφεύετʼ, εὖ πράσσοιτε Eur.
- IIPass. c. fut. mid. νυμφεύσομαι; aor1 mid. et pass. ἐνυμφευσάμην, ἐνυμφεύθην:— to be given in marriage, marry, of the woman, Eur.; ν. ἔκ τινος to be wedded by him, Eur.
- IIIin Mid. of the man, to take to wife, Eur.