συμφυής
συμφυής, born with one, congenital, natural
Could not find ξυμφυέα in Logeion dictionaries.
ξυμφυέα neuter accusative plural, neuter nominative plural, neuter vocative plural, feminine accusative singular, masculine accusative singular of συμφυής
συμφῠής, ές,
- born with one, congenital, natural, ὕδωρ . . εἴτʼ ἐπακτὸν εἴτε συμφυές Arist. Mete. 382b11; συμφυέστερον ἀνελευθερία . . τῆς ἀσωτίας Id. EN 1121b14; σ. κακά Plb. 6.4.8. Adv., συμφυῶς ἔχειν πρὸς ἄλληλα to be naturally related, Arist. Phgn. 805a10, cf. Ael. NA 12.27.
- 2 adapted by nature, ἀκοῇ σ. ἀήρ Arist. de An. 420a4; τοῖς σώμασιν Epicur. Fr. 30, cf. Ep. 1 p.14 U.
- II grown together, naturally united, of the embryo in the womb, Arist. GA 737b17; of the shells of bivalves, opp. μονοφυής, Id. HA 525a22, Fr. 304; of roots or branches, Thphr. HP 5.2.4, al.; also σ. λίθος compact, solid, Id. CP 3.6.5; τοῖχος D.S. 2.49.
- 2 c. dat., attached, adhering, ἡ γλῶττα τῇ κάτω σιαγόνι σ., of the crocodile, Arist. PA 660b28; συμφυεῖς οἱ τένοντες ὑπάρχουσι τοῖς ὀστοῖς Gal. 6.194; μῆλον . . σ. ἀκρεμόσιν AP 6.252 (Antiphil.): abs., forming one body, coalescing, of the tongue of the τέττιξ, Arist. HA 532b12; of vision and the organ of vision, Pl. Ti. 45d, cf. Sph. 247d; of matter, cohesive, compact, Arist. GC 327a1, Ph. 255a12; τὰ συμφυέα the undivided (median) organs, viz. tongue and nose, opp. διεστῶτα (eyes, arms, legs), Aret. SD 1.7; τῷ κοινῷ συμφυεῖς organic parts of the commonwealth, Plu. Lyc. 25.
- III rarely c. gen., γένος ἀνθρώπων σ. τοῦ παντὸς χρόνου congenital or bound up with . ., Pl. Lg. 721c; σ. ἡμῶν combined with us, Id. Ti. 64d.--Cf. σύμφυτος.
συμφυής, ής, ές :
I qui croît ou grandit avec, dat. Plat. Soph. 247d, etc. ; gén. Plat. Leg. 721c ; p. suite :
1 qui tient à, attaché à, qui fait corps avec, dat. Arstt. P.A. 2, 17, 10 ; Anth. 6, 252 ; abs. en parl. de l’embryon dans le sein de la mère, Arstt. G.A. 2, 4, 2 ; des coquilles de mollusques, Arstt. H.A. 4, 1, 28 ; d’arbres, de racines, Th. H.P. 5, 2, 4, etc. ; p. suite, compact, solide, Th. C.P. 3, 6, 5 ||
2 naturel, inné, Arstt. Nic. 4, 1, 37 ; p. opp. à ἐπακτός, Arstt. Meteor. 4, 5, 5, etc. ||
II de même nature que, dat. Plat. Tim. 88a, etc. ; Arstt. Nic. 4, 1, 3 ; Pol. 6, 4, 6 ; abs. El. N.A. 5, 21 et 51 ; 17, 12 ; Pol. 6, 4, 8 ; 6, 10, 7 ||
Cp. συμφυέστερος, Arstt. Nic. 4, 1, 37.
Étym. συμφύω.
1. aangeboren, natuurlijk, congenitaal.
2. van nature verbonden (met), nauw verwant (aan); met gen.
συμφυής, ές, zusammengewachsen, von Natur womit verbunden, fest vereinigt ; Plat. Tim. 45d ; σῶμα ὅταν μέγα σμικρᾷ ξυμφυὲς διανοίᾳ γένηται, 88a ; κακόν, Pol. 6.4.6, 6.10.7 ; Plut. Lyc. 25 nennt die Bienen τῷ κοινῷ συμφυεῖς ἀεί, die dazu geschaffen sind, für die Gemeinschaft zu arbeiten.
συμφυής
συμ-φυής, ές
φύομαι
- Iborn with one, congenital, natural, Plat., etc.
- 2adapted by nature, Plut.
- IIattached, adhering, τινί to a thing, Anth.