συμφράζω
συμφράζω, mention at the same time, use in same context
συμ·φράζω, anc. att. ξυμ·φράζω, dire ou exprimer ensemble, Str. 376 ; au pass. Plut. M. 22a ||
Moy. (pf. ξυμπέφρασμαι)
1 intr. se consulter avec : ἑῷ θυμῷ, Od. 15, 202, avec soi-même, dans son cœur ||
2 tr. méditer avec : τινὶ βουλάς, Od. 4, 462, communiquer son dessein à qqn ; μῆτιν, Hés. Th. 471, méditer ensemble un dessein ||
➳ Ao. moy. 3 sg. épq. συμφράσσατο, Hom. ll. cc. ; inf. épq. συμφράσσασθαι, Hés. Th. 471.
†συμφράζω
[συμ-, συν- 1.]
Fut. mid. συμφράσσομαι Il. 9.374.
3 sing. aor. συμφράσσατο Il. 1.537, 540 : Od. 4.462, Od. 15.202.
In mid.
- 1
To join with in counsel or in concerting measures, devise, concert or contrive in common with.
With dat. : ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς θέτις (cognate acc., that they had been taking counsel together) Il. 1.537. Cf. Il. 1.540, Il. 9.374 : Od. 4.462.
- 2
To take counsel with oneself, consider, ponder : ὅππως . . . Od. 15.202.
- 1