οὐλοχύται

οὐλο-χύται [ῠ], αἱ, (οὐλαί, χέω)

• barley-groats or coarsely-ground barley sprinkled over the victim and the altar before a sacrifice (τὰς οὐλοχύτας φέρε δεῦρο.—τοῦτο δʼ ἐστὶ τί;—κριθαί Strato Com. 1.34), οὐλοχύτας ἀνελέσθαι, προβαλέσθαι, Il. 1.449, 458; ἐν δʼ ἔθετʼ οὐλοχύτας κανέῳ Od. 4.761; χέρνιβά τʼ οὐλοχύτας τε κατάρχετο, of the ceremony of sprinkling the barley before sacrifice, 3.445:—also οὐλό-χῠτα, τά, Hsch.

οὐλοχύται, αἱ, od. nach Lobeck paralip. 456 οὐλόχυται, die geschrotenen Gerstenkörner, οὐλαί, welche zu Anfang des Opfers nach dem Händewaschen über das Opfertier u. den Altar ausgeschüttet (χέω) wurden, χερνίψαντο δʼ ἔπειτα καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο, Il. 1.449, u. ἐπεὶ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, ibd. 458 ; Νέστωρ χέρνιβά τʼ οὐλοχύτας τε κατήρχετο, Od. 3.445, er fing die heilige Handlung des Gerstenstreuens an ; ἐν δʼ ἔθετʼ οὐλοχύτας κανέῳ, 4.761.

οὐλοχύται

αἱ

[οὐλαί + χυ-, χέω.]

= οὐλαί Il. 1.449, Il. 2.410, Il. 1.458= Il. 2.421 := Od. 3.447, Od. 3.445, Od. 4.761.

οὐλοχύται οὐλο-χύται (ῠ), ῶν, αἱ, οὐλαί, χέω

• barley-groats or coarsely-ground barley sprinkled over the victim before a sacrifice, Hom.; cf. ἄρχω II. 2.