οὖν
οὖν, οὖν, then, therefore
- certainly, in fact, confirming something, freq. in contrast with something which is not confirmed, in Hom. only in combination with γε (v. γοῦν), γάρ, οὔτε or μήτε, ὡς, ἐπεί, μέν, etc.:
- 1 really, φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι . . Κρονίωνα for I declare that Zeus did really promise . ., Il. 2.350, cf. Pl. Prt. 309b; τόφρα γὰρ οὖν ἑπόμεσθα . ., ὄφρʼ for we followed them up to the very point, where . ., Il. 11.754, cf. 15.232, Od. 2.123; εἰ δʼ οὖν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ . . ζῶντα A. Ag. 676, cf. 1042; ἐλέχθησαν λόγοι ἄπιστοι μὲν ἐνίοισι Ἑλλήνων, ἐλέχθησαν δʼ ὦν but they really were spoken, Hdt. 3.80, cf. 4.5, 6.82; Θηβαῖοι μὲν ταῦτα λέγουσι . ., Πλαταιῆς δʼ οὐχ ὁμολογοῦσι . ., ἐκ δʼ οὖν τῆς γῆς ἀνεχώρησαν at all events they did return, Th. 2.5, cf. 1.63, Pl. Prt. 315e; σωτηρίαν λεπτὴν μὲν . ., μόνην δʼ οὖν Id. Lg. 699b; so δʼ οὖν after a parenthesis; εἰ δή τις ὑμῶν οὕτως ἔχει,—οὐκ ἀξιῶ μὲν γὰρ ἔγωγε,—εἰ δʼ οὖν but if he is so, Id. Ap. 34d, cf. Hdt. 6.76, Th. 1.3; so ἀλλʼ οὖν . . γε but at all events, S. Ant. 84, Ph. 1305; ἔμπης οὖν ἐπιμεῖναι ἐς αὔριον to stay nevertheless at least till to-morrow, Od. 11.351; οὖν concessive, I grant you, τάχʼ οὖν τις ἄκων ἔσχε S. Ph. 305: in apodosi after εἰ or ἐάν, εἰ καὶ σμικρά, ἀλλʼ ὦν ἴση γε ἡ χάρις . . Hdt. 3.140, cf. 9.48, E. Ph. 498, Pl. Phd. 91b, etc.: after ἐπεί and ὡς, ἀλλʼ ἐπεὶ οὖν τὸ πρῶτον ἀνέκραγον but now that I have (emphat.) once spoken up, Od. 14.467, cf. 17.226, Il. 18.333; Τληπόλεμος δʼ, ἐπεὶ οὖν τράφʼ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα . . κατέκτα when once, i.e. as soon as, he had grown up, 2.661, cf. 15.363, 16.394, al.; νεβροί, αἵ τʼ ἐπεὶ οὖν ἔκαμον . . ἑστᾶσʼ which, as soon as they are tired, stand still, 4.244; to indicate that something foreshadowed has actually occurred, ἀγορήνδε καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς . ., οἱ δʼ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν 1.57, cf. 3.340, al.: sts. οὖν after ἐπεί or ὡς has either no force or approaches signf. II or III, οἱ δʼ ἐπεὶ οὖν παύσαντο πόνου Od. 16.478, cf. 19.213, 251, al.; τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησε Il. 3.21, al.; οὔτʼ οὖν . ., οὔτε . . or οὔτε . ., οὔτʼ οὖν . . both = neither . . nor, but preferred according as the first or second clause is to be marked by emphasis, cf. 17.20, Od. 2.200, Hdt. 9.26, with Od. 11.198 sq., S. OT 90, 271, etc.; so εἰ . ., εἴτʼ οὖν . . if . ., or if . ., E. Alc. 140; εἴτʼ οὖν, εἴτε μὴ γενήσεται whether it shall be so, or no, Id. Heracl. 149, cf. A. Ag. 491, S. El. 560; ξεῖνος αἴτʼ ὦν ἀστός, i.e. αἴτε ξ. αἴτʼ ὦν ἀ., Pi. P. 4.78; and doubled, εἴτʼ οὖν ἀληθὲς εἴτʼ οὖν ψεῦδος Pl. Ap. 34e, cf. A. Ch. 683: so also in parenth. Relat. clauses, ἢ σῖγʼ, ἀτίμως, ὥσπερ οὖν ἀπώλετο πατήρ even as, just as, ib. 96, cf. 888, E. Hipp. 1307 (v.l.); εἰ δʼ ἔστιν, ὥσπερ οὖν ἔστι, θεός if he is, as he in fact is, a god, Pl. Phdr. 242e; οὗτος μὲν οἴεταί τι εἰδέναι οὐκ εἰδώς, ἐγὼ δέ, ὥσπερ οὖν οὐκ οἶδα, οὐδὲ οἴομαι Id. Ap. 21d: for γὰρ οὖν, v. γάρ A. II.5; for μὲν οὖν, v. μέν B. II.2.
- 2 added to indef. Prons. and Advbs., like Lat. cunque, ὅστις whoever, ὁστισοῦν whosoever; ὅπως how, ὁπωσοῦν howsoever; ἄλλος ὁστισοῦν another, be he who he may; so ὁποιοσοῦν, ὁποιοστισοῦν, ὁποσοσοῦν, ὁπωσδηποτοῦν, ὁπητιοῦν, ὁποθενοῦν, etc., v. sub vocc.
- II to continue a narrative, so, then, καὶ τὰ μὲν οὖν . . θῆκαν Od. 13.122; ὅτʼ οὖν since, then, . ., S. Ant. 170, El. 38, 1318; ζεῖ οὖν ἐν τούτῳ . . Pl. Phdr. 251c, cf. Prt. 322b; εὐθὺς οὖν ὁ Κῦρος εἶπεν X. Cyr. 4.1.22: in Hdt. and Att., μὲν οὖν (q.v.) is very common in this sense; so δʼ οὖν A. Ag. 34, S. Aj. 114; οὖν is also used alone merely to resume after a parenth. or long protasis, well, as I was saying, ὦ Λακεδαιμόνιοι, χρήσαντος τοῦ θεοῦ . ., ὑμεας γὰρ πυνθάνομαι προεστάναι . .,—ὑμέας ὦν . . προσκαλέομαι . . Hdt. 1.69, cf. 4.75, Th. 2.16, Pl. Ap. 29d, Smp. 201d, etc.: Hdt. so uses ὦν after a short protasis, 1.144, etc.
- 2 ὦν is freq. inserted by Hdt. (sts. without any discernible meaning) between the Prep. and its Verb (but only, it seems, in narrative with the aor., which is always the aor. of habitual action exc. in 2.172), ἐπεὰν δὲ ταῦτα ποιήσωσι, ἀπʼ ὦν ἔδωκαν ib. 87; καὶ ἔπειτα ἀπʼ ὦν ἔδωκαν ib. 88: after a part., οἱ δὲ φέροντες ἐς τὴν ἀγορήν, ἀπʼ ὦν ἔδοντο ib. 39; κατευξάμενοι, κοιλίην μὲν κείνην πᾶσαν ἐξ ὦν εἶλον ib. 40; ἤν τις ψαύσῃ . ., αὐτοῖσι τοῖσι ἱματίοισι ἀπʼ ὦν ἔβαψε ἑωυτόν ib. 47; τοῦτον κατʼ ὦν κόψας ib. 172; so in Hp., διʼ οὖν ἐφθάρησαν Morb. 1.14 (v.l.), al.; also ἐπʼ ὦν ἐπίομες οἶνον Epich. 124.3: this tmesis is rare in Att., ὥστε γε καὐτόν σε κατʼ οὖν ἔβαλεν Ar. Ra. 1047; but occurs in later writers, Dorieus ap. Phylarch. 3 J., AP 12.226 (Strat.).
- III in inferences, then, therefore, not in Hom., rare in A., and usu. in questions (v. infr.); in a statement, Eu. 219; very common from Hdt. downwds.; so καὶ σὺ οὖν you too therefore, X. Cyr. 4.1.20; καὶ γὰρ οὖν Id. An. 1.9.8; cf. οὐ γὰρ οὖν, τοιγαροῦν: strengthd., δὴ οὖν Pl. Smp. 191c, etc.; οὖν δή Id. R. 340e: in questions, τίς οὖν ὁ λύσων σʼ ἐστίν; A. Pr. 771, cf. S. Tr. 1191, Ar. Pl. 906, 909, etc.; ἆρʼ οὖν δή; Pl. Tht. 146a; τί οὖν δή; S. Aj. 873 (lyr.), Pl. Phd. 57a.
1. dan, nu, dus, komt tot aangekondigd punt:
2. gevolgtrekking dus, dan:
3. benadrukt onbepaaldheid bij pron., adv., voegw., bijv.
Bei Eur. Heracl. 690 sagt der Diener, nachdem er vergeblich versucht hat, den Jolaus von dem Versuche, in den Kampf zu gehen, abzubringen, ἀλλʼ οὖν μαχοῦμαι. – In Prosa : βουλομένοισί σφι ἐδόκεε ναυμαχίην ποιέεσθαι, οὐ γὰρ ὦν ἐδόκεον ὅμοιοι εἶναι, Her. 9.96 u. öfter ; auch nach einem Satze mit γάρ, um die daraus gezogene Folgerung auszudrücken, vgl. Xen. An. 3.2.29 u. 30, 6.2.8 ; bes. nach Zwischensätzen, wo es die Rede so wieder aufnimmt, daß sie als eine Folgerung aus dem Zwischensatz erscheint, ἃ γιγνώσκοντες οἱ στρατηγοὶ εἰδότες οὐκ ἂν ὁμοίως δυνηθέντες, εἰ γνωσθείησαν (τοὺς γὰρ ἂν ψιλούς – οἳ ξυνείποντο) τοιόνδε τι οὖν οἱ στρατηγοὶ μηχανῶνται, Thuc. 6.64, vgl. 3.95 ; οἱ ἀστρονόμοι καὶ οἱ λογιστικοὶ (θηρευτικοὶ γάρ εἰσι καὶ οὗτοι) ἅτε οὖν χρῆσθαι αὐτοῖς οὐκ ἐπιστάμενοι, παραδιδόασιν, Plat. Euthyd. 290b ; Prot. 327b ; Xen. An. 1.15.14, ὁ δὲ Πρόξενος, ἔτυχε γὰρ ὕστερος προσιὼν –, εὐθὺς οὖν –, 3.1.20 ; daher auch καὶ γὰρ οὖν, 1.9.8. Auch ohne solche Beziehung auf einen Grund, wie igitur, nur die unterbrochene Rede wieder aufnehmend, Plat. Symp. 201d, Euthyd. 285b u. öfter, wie wir sagʼ ich, also brauchen. – In Antworten, auch diese als ein Ergebnis des Vorigen darzustellen, γίγνεται οὖν οὕτω, Plat. Phaedr. 262b ; so auch οὐ γὰρ οὖν, Phaed. 104c ; πάνυ μὲν οὖν, κομιδῆ μὲν οὖν, Alc.I, 130c u. öfter. – Eben so im Nachsatz, um ihn als eine Folge des im Vordersatze Gesagten zu bezeichnen ; καταμαθὼν δὲ ὁ Κῦρος, ὡς εὖ μὲν αὐτῷ εἶχον τὰ σώματα οἱ στρατιῶται, ἐκ τούτων οὖν ἐπεθύμει, so begehrte er demnach, Xen. Cyr. 3.3.9 ; vgl. Her. 9.48, καὶ ἢν μὲν δοκέῃ καὶ τοὺς ἄλλους μάχεσθαι, οἱ δʼ οὖν μετέπειτα μαχέσθων ὕστεροι ; u. mit doppeltem οὖν, ἐπεὶ οὖν ἐκεῖ μὲν οὐκ ἐῶσι τοῦτο ποιεῖν, ἐν δὲ τοῖς πολιτικοῖς οὐδεὶς κωλύει – πῶς οὖν οὐ λυσιτελεῖ, Xen. Mem. 2.6.26. – Oft zeigt es so das Wiederanknüpfen an früher Gesagtes und das Fortführen der Erzählung od. der Schlußfolgerung an, ἡμεῖς οὖν ὡς εἰσήλθομεν, wie wir nun hineinkamen, Plat. Prot. 316a u. sonst. – Zum richtigen Verständnis muß zuweilen Etwas ergänzt werden, wie Xen. An. 1.2.12, καὶ ἐλέγετο Κύρῳ δοῦναι χρήματα πολλά· τῇ δʼ οὖν στρατιᾷ τότε ἀπέδωκε Κῦρος μισθόν, wie dem auch sein mag, dem Heere wenigstens, das ist gewiß, gab Kyros den Sold, wo Krüger Soph. Ant. 764 vergleicht. Dah. auch im Anfang einer neuen Rede, in Beziehung auf eine bloß gedachte Vorstellung, bes. bei Ausrufungen, σὺ δʼ οὖν τέθνηκας, so bist du denn also tot ! – In hypothetischen Sätzen dient es die darin ausgesprochene Bedingung als wirklich eingetreten zu bezeichnen, εἰ δʼ ἔστιν, ὥσπερ οὖν ἔστι, θεός, wenn er ein Gott ist, wie er es wirklich ist, Plat. Phaedr. 242e, vgl. Rep. III.388c ; ἐγὼ δέ, ὥσπερ οὖν οὐκ οἶδα, οὐδὲ οἴομαι, ich aber, wie ich denn auch Nichts weiß, glaube es auch nicht, Apol. 21d ; dah. nach ἤτοι … ἤ …, ὑποψίας δʼ οὖν μεστὸς ἐγένετο, auf jeden Fall, Rep. I.330e ; vgl. Her. 3.80, ἐλέχθησαν λόγοι ἄπιστοι μὲν ἐνίοισι Ἑλλήνων, ἐλέχθησαν δʼ ὦν, sie wurden nun aber einmal gesagt, wie 8.133. Auch Soph. sagt τοῦδε σοι μέλειν ἐφίεθʼ ἁʼ νὴρ κεῖνος, ὥσπερ οὖν μέλει, Aj. 970, wie du es denn auch tust ; εἴτʼ οὖν, εἴτε μὴ γενήσεται, mag es nun, wie zu erwarten ist, geschehen od. nicht, oft bei Aesch., Soph. u. A., wovon Matthiä gr. Gr. §.625 viele Beispiele zusammenstellt. – An relative Pronomina u. Adverbia gehängt verallgemeinert οὖν den Begriff derselben, wie das lat. cunque, ὁστισοῦν, wer auch immer, ὁπωσοῦν, auf welche Weise auch immer (s. die einzelnen Artikel). – In Fragesätzen bezieht es sich auf das Vorangehende, τίς οὖν ὁ λύσων σʼ ἔστιν ; Aesch. Prom. 773 ; τί οὖν μʼ ἄνωγας ἄλλο πλὴν ψευδῆ λέγειν ; Soph. Phil. 100 ; doch ist dadurch auch oft ausgedrückt, daß man die Behauptung auf sich beruhen läßt ; τί οὖν ; was nun, was weiter ? was folgt denn daraus ? Plat. – Ἀλλʼ οὖν u. μὲν οὖν schränken das Vorangehende ein.
- 1
Affirmative particle : φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι κρονίωνα (for I do declare that . . .) Il. 2.350 : τλήτω ἔμπης οὖν ἐπιμεῖναι ἐς αὔριον (for all his impatience to be gone) Od. 11.351.
For γʼ οὖν see γε.
- 2
In the first of correlative clauses : μήτʼ οὖν . . . μήτε . . . Il. 8.7, οὔτʼ οὖν . . . οὔτε . . . οὔτε . . . Il. 17.20. Cf. Il. 20.7, etc. : Od. 1.414, Od. 16.302, etc.
In the second : οὔ τις . . . οὐδʼ οὖν . . . Od. 9.147, οὔτε . . . οὔτʼ οὖν . . . Od. 11.200.
- 3
Particle of transition, so, then, now : οἱ δʼ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν Il. 1.57. Cf. Il. 3.21, Il. 9.550, Il. 15.232, Il. 22.475, etc. : πρῶτʼ οὖν λούσαντο Od. 23.142. Cf. Od. 2.123, Od. 3.34, Od. 4.49, 780, Od. 16.478, Od. 17.226, Od. 21.57, etc.
- 1
Strong 3767
wherefore, therefore, then: Mt 3:10, Lk 3:9, Jo 8:38, Ac 1:21, Ro 5:9, al.; in exhortations, Mt 3:8, Lk 11:35, Ac 3:19, Ro 6:12, al.; in questions, Mt 13:28, Mk 15:12, Jo 8:[5], Ro 6:1, al.; continuing a narrative or resuming it after a digression, Mt 1:17, Lk 3:18, Jo 1:22, 2:18 (and very freq. in this Gospel), Ac 26:22, al.; ἄρα οὖν (v.s. ἄρα); ἐπεὶ οὖν, He 2:14; οὖν c. ptcp. (= ἐπεὶ οὖν), Ac 2:30, Ro 5:1, al.; ἐὰν οὖν (where οὖν rather in sense belongs to the apodosis), Mt 5:23, Lk 4:7, Jo 6:62, Ro 2:26, al.; ὡς οὖν, Jo 4:1, al.
- Ireally, at all events, used like γοῦν to dismiss a perplexing subject, οὔτʼ οὖν ἀγγελίῃς ἔτι πείθομαι, οὔτε θεοπροπίης ἐμπάζομαι Od.; ἐλέχθησαν λόγοι ἄπιστοι μὲν ἐνίοισι Ἑλλήνων, ἐλέχθησαν δʼ ὦν but they really were spoken, Hdt.; εἴτʼ οὖν, εἴτε μὴ γενήσεται whether it shall be really so, or no, Eur.; εἴτʼ οὖν ἀληθὲς εἴτʼ οὖν ψεῦδος Plat.; εἰ δʼ ἔστιν, ὥσπερ οὖν ἔστι, θεός if he is, as he surely is, a god, Plat.
- 2added to indef. Pronouns and Advs., like Lat. cunque, ὅστις whoever, ὁστισοῦν whosoever; ὅπως how, ὁπωσοῦν howsoever; ἄλλος ὁστισοὖν another, be he who he may; so, ὁποιοσοῦν, ὁποσοσοῦν, ὁπωσοῦν, ὁποθενοῦν, etc.
- IIto continue a narrative, οἱ δʼ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν so when they were assembled, Il., etc.:—also to resume after an apodosis, I say, Hdt., etc.; Hdt. inserts it between the prep. and its Verb, ἐπεὰν δὲ ταῦτα ποιήσωσι, ἀπʼ ὦν ἔδωκαν.
- IIIin Inferences, then, therefore, Lat. igitur, Hdt., etc.; so, δὴ οὖν, οὖν δή Plat.
-
…, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, μένοντα κινδυνεύειν, μηδὲν ὑπολογιζόμενον μήτε θάνατον μήτε ἄλλο μηδὲν πρὸ τοῦ αἰσχροῦ. ἐγὼ οὖν δεινὰ ἂν εἴην εἰργασμένος, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ ὅτε μέν με οἱ ἄρχοντες ἔταττον, οὓς ὑμεῖς εἵλεσθε…
Plato, Apology
-
…τὰ ἄδικα ἀδικίᾳ ἡμιμόχθηροι ὄντες, ἐπεὶ οἵ γε παμπόνηροι καὶ τελέως ἄδικοι τελέως εἰσὶ καὶ πράττειν ἀδύνατοι ταῦτα μὲν οὖν ὅτι οὕτως ἔχει μανθάνω, ἀλλʼ οὐχ ὡς σὺ τὸ πρῶτον ἐτίθεσο · εἰ δὲ καὶ ἄμεινον ζῶσιν οἱ δίκαιοι…
Plato, Republic
-
…ὅπως ἂν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τελευτᾷ. οὐ πολὺν δʼ οὖν χρόνον ἐπισχὼν ἧκεν καὶ ἐκέλευεν ἡμᾶς εἰσιέναι. εἰσιόντες οὖν κατελαμβάνομεν τὸν μὲν Σωκράτη ἄρτι λελυμένον, τὴν δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις γάρ ἔχουσάν τε τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην .…
Plato, Phaedo
-
…φήσομεν ἔργον εἶναι ; μάλιστά γʼ, ἔφη. οὐκοῦν καὶ ἀρετήν φαμέν τινα ψυχῆς εἶναι ; φαμέν. ἆρʼ οὖν ποτε, ὦ Θρασύμαχε, ψυχὴ τὰ αὑτῆς ἔργα εὖ ἀπεργάσεται στερομένη τῆς οἰκείας ἀρετῆς, ἢ ἀδύνατον ; ἀδύνατον…
Plato, Republic
-
…τῷ δὲ ἀδίκῳ πάντα τούτων τἀναντία ὑπάρχει. λέγω γὰρ ὅνπερ νυνδὴ ἔλεγον, τὸν μεγάλα δυνάμενον πλεονεκτεῖν · τοῦτον οὖν σκόπει, εἴπερ βούλει κρίνειν ὅσῳ μᾶλλον συμφέρει ἰδίᾳ αὑτῷ ἄδικον εἶναι ἢ τὸ δίκαιον. πάντων δὲ ῥᾷστα μαθήσῃ…
Plato, Republic
-
…ὅ τι ἀποθνῄσκειν μέλλοντες ἐπέσκηψαν · ἅπαντα γὰρ ταῦτα ἀκριβῶς ἂν μαθόντες ἥδιον καὶ ὁσιώτερον Ἀγοράτου τουτουὶ καταψηφίζοισθε. ὅθεν οὖν ἡμεῖς τε ῥᾷστα διδάξομεν καὶ ὑμεῖς μαθήσεσθε, ἐντεῦθεν ὑμῖν ἄρξομαι διηγεῖσθαι. ἐπειδὴ γὰρ αἱ νῆες αἱ ὑμέτεραι διεφθάρησαν…
Lysias, Speeches
-
…ἠξίουν εἶναί μοι φίλον, οὗτος δὲ ὑβρίζων καὶ παρανομῶν ᾤετο ἀναγκάσειν αὐτὸν ποιεῖν ὅ τι βούλοιτο. ὅσα μὲν οὖν ἐκεῖνος κακὰ ὑπʼ αὐτοῦ πέπονθε, πολὺ ἂν ἔργον εἴη λέγειν · ὅσα δὲ εἰς ἐμὲ αὐτὸν ἐξημάρτηκεν, ἡγοῦμαι…
Lysias, Speeches
-
…τεθυκὼς γὰρ ἐτύγχανεν ἐν τῇ αὐλῇ. ἐκαθεζόμεθα οὖν παρʼ αὐτόν · ἔκειντο γὰρ δίφροι τινὲς αὐτόθι κύκλῳ. εὐθὺς οὖν με ἰδὼν ὁ Κέφαλος ἠσπάζετό τε καὶ εἶπεν · ὦ Σώκρατες, οὐ δὲ θαμίζεις ἡμῖν καταβαίνων εἰς τὸν Πειραιᾶ…
Plato, Republic
-
…θορυβεῖν τούτου ἕνεκα. ἔχει γὰρ οὑτωσί. νῦν ἐγὼ πρῶτον ἐπὶ δικαστήριον ἀναβέβηκα, ἔτη γεγονὼς ἑβδομήκοντα · ἀτεχνῶς οὖν ξένως ἔχω τῆς ἐνθάδε λέξεως. ὥσπερ οὖν ἄν, εἰ τῷ ὄντι ξένος ἐτύγχανον ὤν, συνεγιγνώσκετε δήπου ἄν…
Plato, Apology
-
…· ὅτʼ οὖν ἁθροισθεῖεν, ἠδίκουν ἀλλήλους ἅτε οὐκ ἔχοντες τὴν πολιτικὴν τέχνην, ὥστε πάλιν σκεδαννύμενοι διεφθείροντο. Ζεὺς οὖν δείσας περὶ τῷ γένει ἡμῶν μὴ ἀπόλοιτο πᾶν, Ἑρμῆν πέμπει ἄγοντα εἰς ἀνθρώπους αἰδῶ τε καὶ δίκην, ἵνʼ…
Plato, Protagoras