παιδιώδης
παιδιώδης, playful
παιδιώδης, ες, (παιδιά)
- playful, Ion Hist. 1; fond of amusement, Arist. EN 1150b16, Aret. SD 1.6; τὸ π. Plu. Adul. 2.68a.
- II (παιδίον) puerile, τὸ π. D.H. Pomp. 6.
1 παιδιώδης, ης, ες, qui aime le jeu, Ion (Ath. 603f) ; Arstt. Nic. 7, 7, 7 ; τὸ παιδιῶδες, Plut. M. 68a, l’amour du jeu.
Étym. παιδιά, -ωδης.
2 παιδιώδης, ης, ες, d’enfant, puéril, DH. Pomp. 6.
Étym. παιδίον, -ωδης.
παιδιώδης ¹, ες, nach der Kinder Art, gern spielend, spaßhaft, Sp., vgl. Ion bei Ath. XIII.603c ; Arist. eth. 7.7.
παιδιώδης ², ες, kindisch.
παιδιώδης
παιδι-ώδης, ες
παιδια
- playful, Lat. ludibundus, Arist.