παιδομαθής
παιδομαθής, having learnt in childhood
Could not find παιδομαθῆ in Logeion dictionaries.
παιδομαθῆ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, masculine accusative singular, feminine accusative singular of παιδομαθής
παιδο-μᾰθής, ές,
- having learnt in childhood, Hp. Lex 2; precociously quick, π. πρός τι Antid. 2.5; περὶ τὰ πολεμικά Plb. 3.71.6; τινος Longin. 44.3.
παιδο·μαθής, ής, ές [ᾰ] instruit dès l’enfance, Gal. Lex. Hipp. ; τινος, Lgn 44, 3 ; πρός τι, Antid. (Ath. 240c) ; περί τι, Pol. 3, 71, 6, sur qqe ch.
Étym. π. μανθάνω.
παιδομαθής, ές, als Kind gelernt habend, früh unterrichtet ; Hippocr.; πρός τι, Antidot. bei Ath. VI.240c ; περί τι, Pol. 3.71.6, 89.5.