παλιρρόθιος
παλιρρόθιος, back-rushing, refluent
Could not find παλιρρόθιον in Logeion dictionaries.
παλιρρόθιον masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of παλιρρόθιος
πᾰλιρ-ρόθιος, η, ον,
- back-rushing, refluent, π. δέ μιν αὖτις πλῆξεν [τὸ κῦμα] Od. 5.430; ἤπειρόνδε π. φέρε κῦμα, of the wave caused by the rock thrown by the Cyclops, 9.485; πενίης κῦμα π. Luc. Epigr. 2.12: generally, = παλίρροος, ναῦς π. Arat. 347; τὰ π., = παλίρροια, A.R. 1.1170.
παλιρρόθιος, α, ον [ᾰ] agité d’un mouvement de flux et de reflux, Od. 5, 430 ; 9, 485 ; A. Rh. 1, 1170 ; Arat. 347 ; fig. Anth. 9, 367, 12.
Étym. παλίρροθος.
παλιρρόθιος, zurückrauschend, flutend, hin- und herwogend ; παλιρρόθιον δέ μιν αὖτις πλῆξεν ἐπεσσύμενον, τηλοῦ δέ μιν ἔμβαλε πόντῳ, Od. 5.430 ; 9.485 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.1170 ; auch vom Schiffe, παλιρροθίη δὲ καθάπτεται ἠπείροιο, Arat. 347 ; von Kranichen, 1014.
παλιρρόθιος
[πάλιν + ῥόθιος.]
Flowing back, with backward flow : παλιρρόθιόν μιν πλῆξε [κῦμα] Od. 5.430. Cf. Od. 9.485.
παλιρρόθιος (ῥόθος): surging back, refluent, Od. 5.430 and Od. 9.485.
παλιρρόθιος
πᾰλιρ-ρόθιος, α, ον
- back-rushing, refluent, Od.