παράσπονδος
παράσπονδος, contrary to a treaty
Could not find παράσπονδον in Logeion dictionaries.
παράσπονδον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of παράσπονδος
παράσπονδ-ος, ον, (σπονδή)
- contrary to a compact or treaty, ἐπιδρομή Th. 4.23; μηδὲν π. ποιεῖν, παθεῖν, X. HG 2.4.30, Ages. 3.5; π. τι προστάττειν Isoc. 14.45; τοῦ θηριώδους καὶ π. βίου bound by no compacts, Athenio 1.4. Adv. -δως App. BC 5.80.
- 2 of persons, breaker of treaties, forsworn, Lys. 12.74, J. AJ 10.8.2, Heraclit. Incred. 15.
παρά·σπονδος, ος, ον, contraire à la foi d’un traité, déloyal, en parl. de pers. Lys. 127, 4 ; Jos. A.J. 10, 8, 2 ; en parl. de choses, Thc. 4, 23 ; Xén. Hell. 2, 4, 29, etc.
Étym. π. σπονδή.
1. van zaken in strijd met een verdrag.
2. van pers. malafide, een verdrag schendend:
παράσπονδος, das Bündnis, den Vertrag verletzend, bundbrüchig, treulos ; ἐπιδρομή, Thuc. 4.22 ; μηδὲν παράσπονδον ποιοῦντες, Xen. Hell. 2.4.29 ; παρασπόνδους τινὰς ἔχειν, Lys. 12.74 ; καὶ παράνομος, Pol. 1.70.5 ; a.Sp.
παράσπονδος
παρά-σπονδος, ον,
- contrary to a treaty, Thuc., Xen.