παρασπάω
παρασπάω, to draw forcibly aside, wrest aside
παρα-σπάω, fut. -άσω [σπᾰ] S. OC 1185:—
- draw forcibly aside, wrest aside, Id. El. 732; τὸ παρασπώμενον, = παρασπάς, Thphr. HP 2.1.3: metaph., τινὰ πρὸς βίαν π. γνώμης S. OC l.c.; ἀδίκους φρένας παρασπᾷς, i.e. ὥστε εἶναι ἀδίκους (cf. ἀδάκρυτος) Id. Ant. 792 (lyr.); κρίσιν Phld. Rh. 1.174 S.:—Med., παρασπᾶσθαί τινά τινος detach him from anotherʼs side to oneʼs own, X. HG 4.8.33, cf. D. 1.3; π. λόγου detract from an argument, Pl. Sph. 241c; μαντικῆς ἴχνος παρεσπάσατο Iamb. Myst. 3.27:—Pass., παρεσπασμένος pulled away, of a circle viewed obliquely, Euc. Opt. 36.
- II cull for oneself, Iamb. VP 1.1.
παρα·σπάω-ῶ :
1 tirer de côté, acc. Soph. El. 732 ; fig. entraîner, Soph. Ant. 792 ||
2 détacher en tirant de côté, fig. : τινα γνώμης, Soph. O.C. 1185, détourner qqn d’une résolution ||
Moy. détacher en tirant à soi, fig. : τινά τινος, Xén. Hell. 4, 8, 33, détacher une personne d’une autre en l’attirant à soi ; τί τινος, Dém. 10, 6, arracher une chose d’une autre en la tirant à soi ; avec un gén. seul Plat. Soph. 241c.
1. act. opzij trekken, met acc.; ook abs.:
2. med.
a. indir. refl. naar zich toetrekken:
b. dir. refl., met gen. zich lostrekken van;
παρασπάω, (σπάω), verziehen, bei Seite ziehen, wegreißen ; ἡνιοστρόφος ἔξω παρασπᾷ, Soph. El. 732 ; übertr., οὐ γάρ σε πρὸς βίαν παρασπάσει γνώμης, O.C. 1185 ; τῶν Αἰολίδων πόλεων παρεσπᾶτό τινας τοῦ Φαρναβάζου, Xen. Hell. 4.8.33, von ihm abziehen, zum Abfall von ihm bewegen ; τρέψηται καὶ παρασπάσηταί τι τῶν ὅλων πραγμάτων, Dem. 1.3 ; Pol. 18.34.5 u. A.; auch mit dem bloßen gen., Plat. Soph. 241c.
παρασπάω
fut. άσω
- to draw forcibly aside, wrest aside, Soph.: metaph., παρασπᾶν τινα γνώμης Soph.; ἀδίκους φρένας παρασπᾷς, i. e. ὥστε εἶναι ἀδίκους, Soph.: —Mid., παρασπᾶσθαί τινά τινος to detach him from anotherʼs side, Xen.