παρακλίνω
παρακλίνω, to bend
Could not find παρέκλινεν in Logeion dictionaries.
παρέκλινεν aorist passive indicative 3rd plural, aorist active indicative 3rd singular, imperfect active indicative 3rd singular of παρακλίνω
παρα-κλίνω [ῑ],
- bend, turn aside, ἦκα παρακλίνας κεφαλήν Od. 20.301; π. τοὺς μυκτῆρας πρὸς τὰς λαύρας Ar. Pax 157; π. τὴν πύλην set it ajar, Hdt. 3.156; π. τῆς αὐλείας open a bit of the hall-door, Ar. Pax 981.
- 2 metaph., ἄλλῃ παρκλίνωσι δίκας turn justice from her path, Hes. Op. 262; π. τὸν νόμον Arist. Rh.Al. 1444b16; of words, σμικρόν τι π. alter slightly, Pl. Cra. 410a, cf. 400c.
- 3 lay beside, τὰς λαγόνας γυναιξί dub. in LXX Si. 47.19 (v. παρανακλίνω), cf. Ruf. Ren.Ves. 1.13:—Med. and Pass., lie alongside, Hp. Art. 54; lie down beside, τινι Theoc. 2.44, AP 5.293 (Agath.); lie side by side, Arist. HA 540a1; of adjacent lands, Πελοπηῒς ὅση παρακέκλιται Ἰσθμῷ Call. Del. 72.
- 4 Med., turn aside, Ant.Lib. 17.6.
- II intr., turn aside, Il. 23.424 (where however ἵππους may be supplied); παρακλίνασα having swerved from her first seeming, A. Ag. 744 (lyr.).
- III turn aside from, avoid, τὴν ἁφὴν τὴν ἀλλήλων Arist. GA 745a26.
παρα·κλίνω :
I tr.
1 faire coucher (sur un lit de table) à côté de : τινά τινι, Ath. 435a, faire coucher une personne à côté d’une autre ; d’où au pass. être couché (sur un lit) à côté de, dat. Arstt. H.A. 5, 2 ; Thcr. Idyl. 2, 44, etc. ; p. anal. être situé à côté, en parl. de lieux, Call. Del. 72, etc. ||
2 incliner de côté (la tête, le corps, etc.) acc. Od. 20, 301 ; Arstt. G.A. 2, 6 ; A. Rh. 2, 93 ; Thcr. Idyl. 25, 161 ; πύλην, Hdt. 3, 156 ; Ar. Pax 979, faire évoluer le battant d’une porte, c. à d. entr’ouvrir une porte ||
3 faire dévier, détourner du droit chemin, seul. poét. : δίκας, Hés. O. 259, faire dévier la justice, c. à. d. la tourner, la dénaturer, la torturer ; détourner (un mot) du droit sens, altérer le sens d’un mot, Plat. Crat. 400b, etc. ||
II intr.
1 se tourner pour éviter, Il. 23, 424 ||
2 dévier, changer, Eschl. Ag. 744 ||
➳ Prés. ind. poét. 3 pl. παρκλίνουσι, Hés. l.c.
1. met acc. opzij buigen:
2. met dat., med.-pass. perf. liggen naast:
3. intrans. afbuigen:
παρακλίνω, (κλίνω),
1) seitwärts neigen oder biegen, κεφαλήν, Od. 20.301, wie κρᾶτα παρακλίνας, Ap.Rh. 2.93 ; Theocr. 25.161 ; vgl. ποῖ παρακλίνεις τοὺς μυκτῆρας πρὸς τὰς λαύρας, Ar. Pax 157, auch παρακέκλιται ἡ διάνοια, ist darauf hingerichtet, Arist. eth. 10.4.9 ; – auf die Seite lehnen, abbiegen, bes. θύραν, πύλην, den Türflügel abbiegen, d.i. die Tür öffnen, Her. 3.156 ; vgl. Ar. Pax 979 ; übertr., ἄλλῃ παρακλίνουσι δίκας, anderswohin drehen sie das Recht ab, d.i. sie verdrehen es, Hes. O. 264 ; παρακλίνουσʼ ἐπέκρανεν δὲ γάμου πικρὰς τελευτάς, Aesch. Ag. 744. – Auch absol. intr., ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν, Il. 23.424, ausbiegend.
2) dabei hinlegen lassen, zum Schlafen, Ath. X.435 ; ὄνειρός μοι αὐτήν, Ep.adesp. 56 (V.2); u. pass. dabei liegen, Arist. H.A. 5.2 ; εἴτε γυνὰ τήνῳ παρακέκλιται, Theocr. 2.44.
1) seitwärts neigen oder biegen, κεφαλήν, Od. 20.301, wie κρᾶτα παρακλίνας, Ap.Rh. 2.93 ; Theocr. 25.161 ; vgl. ποῖ παρακλίνεις τοὺς μυκτῆρας πρὸς τὰς λαύρας, Ar. Pax 157, auch παρακέκλιται ἡ διάνοια, ist darauf hingerichtet, Arist. eth. 10.4.9 ; – auf die Seite lehnen, abbiegen, bes. θύραν, πύλην, den Türflügel abbiegen, d.i. die Tür öffnen, Her. 3.156 ; vgl. Ar. Pax 979 ; übertr., ἄλλῃ παρακλίνουσι δίκας, anderswohin drehen sie das Recht ab, d.i. sie verdrehen es, Hes. O. 264 ; παρακλίνουσʼ ἐπέκρανεν δὲ γάμου πικρὰς τελευτάς, Aesch. Ag. 744. – Auch absol. intr., ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν, Il. 23.424, ausbiegend.
2) dabei hinlegen lassen, zum Schlafen, Ath. X.435 ; ὄνειρός μοι αὐτήν, Ep.adesp. 56 (V.2); u. pass. dabei liegen, Arist. H.A. 5.2 ; εἴτε γυνὰ τήνῳ παρακέκλιται, Theocr. 2.44.
†παρακλίνω
[παρα- 4.]
Aor. pple. παρακλίνας.
- 1
To bend or turn (something) aside : κεφαλήν Od. 20.301.
- 2
To turn aside, deviate from the course, swerve Il. 23.424.
- 1
παρακλίνω , aor. part. παρακλίνᾱς: incline to one side, turn aside, Il. 23.424, Od. 20.301.
παρακλίνω
fut. -κλινῶ
Pass., perf. -κέκλιμαι
aor1 -εκλίθην
- Ito bend or turn aside, παρακλίνας κεφαλήν Od.; π. τὴν θύραν, τὴν πύλην to set it ajar, Hdt.
- 2metaph., ἄλλῃ παρκλίνουσι δίκας they turn justice from her path, Hes.
- 3to lay beside another:—Pass. to lie down beside, at meals, Lat. accumbere, τινι Theocr.
- IIintr. to turn aside, Il.; παρακλίνασα having swerved from the course, Aesch.