παραπείθω
παραπείθω, to persuade gradually, win over, beguile
Could not find παρέπειθεν in Logeion dictionaries.
παρέπειθεν imperfect active indicative 3rd singular of παραπείθω
παραπείθω, fut. -πείσω Com.Adesp. 25.17 D. (dub.): Ep. aor. παρ- or παραι-πέπῐθον:—
- win by persuasive arts, prevail upon, Il. 24.208; Πηλείωνα . . σπουδῇ παρπεπιθόντες 23.37, cf. 606, Od. 24.119; freq. with a notion of deceit or guile, beguile, cajole, ὅς μʼ ἄγε παρπεπιθὼν ᾗσι φρεσί Od. 14.290: c. acc. et inf., μή σε ἔπεσσι παραιπεπίθῃσιν Ὀδυσσεὺς μνηστήρεσσι μάχεσθαι 22.213; παράπεισον . . ἐλθεῖν . . Ἰσμηνόν E. Supp. 60 (lyr.):—rare in Prose, μή πῃ πρεσβύτας ἡμᾶς ὄντας . . παραπείσῃ may cajole us, Pl. Lg. 892d, cf. Nic.Dam. 130.24J.:—Pass., παραπεπεῖσθαι to be beguiled into doing a thing, Arist. LI 969b17.
παρα·πείθω (pf. pass. παραπέπεισμαι, ao. 1 παρέπεισα, etc.)
1 persuader peu à peu, finir par persuader, Il. 23, 37, 606 ; Od. 24, 119 ||
2 séduire par de faux raisonnements, persuader insidieusement : τινά, Il. 7, 120 ; 13, 788, etc. ; Od. 14, 290, etc. ; Plat. Leg. 892d ; Luc. Pisc. 18, etc. qqn ; τινὰ ποιεῖν τι, Eur. Suppl. 60, qqn de faire qqe ch. ||
➳ Poét. ao. 2 avec redoubl. sbj. 3 sg. παραιπεπίθῃσι, Od. 22, 213 ; part. fém. παραιπεπιθοῦσα [ῐ] Il. 14, 208 ; avec sync. παρπεπιθών, Od. 14, 290 ; pl. παρπεπιθόντες, Il. 23, 37 ; Od. 24, 119.
παραπείθω, auf listige, betrügerische Weise überreden, beschwatzen, durch listiges Zureden besänftigen, auch ohne den Nebenbegriff des Betrugs, ὡς εἰπὼν παρέπεισεν ἀδελφειοῦ φρένας, Il. 13.788, 23.606 u. öfter, σπουδῇ παρπεπιθόντες ἑταίρου χωόμενον κῆρ, 23.37, vgl. Od. 24.119 ; auch in der poet. Form παραιπεπιθοῦσα, Il. 23.40, wie μέντορ, μήσʼ ἐπέεσσι παραιπεπίθῃσιν Ὀδύσσεύς, Od. 22.213 ; παράπεισον δὲ σόν, ὃν λισσόμεθʼ, ἐλθεῖν τέκνον, Eur. Suppl. 60 ; und in Prosa, μή πη πρεσβύτας ἡμᾶς ὄντας παραπείσῃ ὁ λόγος Plat. Legg. X.892d, u. Folgde, wie Luc. Pisc. 18.
†παραπείθω
[παρα- 4.]
3 sing. aor. παρέπεισε Il. 7.120, Il. 13.788, Il. 23.606.
3 sing. aor. subj. παραιπεπίθῃσι (παραι-, παρα-) Od. 22.213.
Pple. παρπεπιθών (παρ-, παρα-) Od. 14.290.
Nom. pl. παρπεπιθόντες Il. 23.37 : Od. 24.119.
Nom. sing. fem. παραιπεπιθοῦσα Il. 14.208.
To induce to an act or a course of action, persuade, prevail upon, win over Il. 7.120= Il. 13.788, Il. 14.208, Il. 23.37, 606 : Od. 14.290, Od. 22.213, Od. 24.119.
παραπείθω , aor. 1 παρέπεισε, aor. 2 redup. subj. παραιπεπίθῃσι, part. -θοῦσα, sync. παρπεπιθών: win over by persuasion, gain over, coax, wheedle, Il. 7.120; w. inf., Od. 22.213.
παραπείθω
fut. -πείσω
- to persuade gradually, win over, beguile, Hom., in Epic aor2, 3rd sg. παραιπεπίθῃσιν, part. παρ-πεπιθών.