παραίτησις
παραίτησις, earnest prayer
Could not find παραιτήσει in Logeion dictionaries.
παραιτήσει feminine dative singular, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual of παραίτησις
παραιτήσει future active indicative 3rd singular, future middle indicative 2nd singular, aorist active subjunctive 3rd singular of παραιτέομαι
παραίτ-ησις, εως, ἡ,
- supplication, entreaty, π. παραιτεῖσθαι Pl. Criti. 107a; μηδεμία τῆς μονῆς π. γιγνέσθω no application for leave to stay, Id. Lg. 915c; πρόφασιν εἰσδέχεσθαι καὶ π. Plb. 16.17.8; petition, POxy. 899v21 (iii A. D.).
- II deprecating, Th. 1.73; excuse, apology, Plb. 39.1.5, Jul. Or. 2.64a (pl.), Chor. in Rev.Phil. 1.73, etc.; pardon, ἁμαρτημάτων Ph. 2.296, cf. 223.
- 2 declining, Plu. Sanit. 2.124b; dismissal, D.C. 78.22.
- III intercession, begging off, Gorg. Pal. 33, D. 9.37.
παραίτησις, εως (ἡ)
I prière pour détourner un malheur, un châtiment, Plat. Criti. 107a ||
II excuse, d’où :
1 demande de pardon, Thc. 1, 73 ||
2 apologie, Pol. 40, 6, 5, etc. ||
III action de détourner, d’où :
1 action de refuser, de décliner, Plut. M. 124b ||
2 renonciation à des droits, DC. 78, 22 ||
IV action de solliciter pour, d’intercéder pour, Dém. 120, 26.
Étym. παραιτέομαι.
1. verzoek:
2. verontschuldiging:
παραίτησις, ἡ, das Erbitten, Besänftigen, um Verzeihung Bitten ; Thuc. 1.73 ; Pol. 40.6.5 ; vgl. auch Plat. Legg. XI.915c. – Auch das Verbitten, Abschlagen, DC. 78.22, Losbitten, 52.42.
παραίτησις
from παραιτέομαι
παραίτησις, εως,
- Iearnest prayer, Plat.
- IIa deprecating, Thuc.
- IIIan interceding for, begging off, Dem.