παραίρεσις
παραίρεσις, a taking away from beside, curtailing
παραίρ-εσις, εως, ἡ,
- taking away from, stripping one of, τῶν προσόδων Th. 1.122; τῆς οὐσίας παραιρέσεις Pl. R. 573e; τὴν π. ποιοῦνται τῶν ὅπλων Arist. Pol. 1311a12.
παραίρεσις, εως (ἡ) enlèvement, soustraction, Thc. 1, 122 ; destruction, Plat. Rsp. 573e.
Étym. παραιρέω.
παραίρεσις, ἡ, Wegnahme, Verringerung ; τῶν προσόδων, Thuc. 1.122 ; τῆς οὐσίας, Plat. Rep. IX.573e ; παραίρεσιν ποιεῖσθαί τινος, = παραιρεῖσθαι, Arist. Polit. 5.10.
παραίρεσις, εως,
- a taking away from beside, curtailing, τῶν προσόδων Thuc. from παραιρέω